Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 
Leestijd: 4 minuten

Kevin (38): ‘Ik geef mijn kinderen stiekem geld en cadeaus zodat ze mij de leukste ouder vinden’

Sinds zijn scheiding merkt Kevin (38) dat hij moeite heeft met de dagen waarop zijn kinderen bij hun moeder zijn. Hij is bang dat ze haar huis fijner vinden dan het zijne en daarom zegt hij bijna nooit nee als ze iets willen hebben. Inmiddels geeft hij veel meer geld uit dan hij zich eigenlijk kan veroorloven.

In de rubriek Vader bekent delen vaders openhartig hun verhaal over liefde, vrijheid en de ingewikkelde vraag wat goed ouderschap eigenlijk betekent.

“Mijn ex en ik zijn twee jaar geleden uit elkaar gegaan. We hebben twee kinderen (13 en 10) en ze zijn ongeveer de helft van de tijd bij mij. Op papier hebben we het goed geregeld: we wonen dicht bij elkaar, overleggen normaal over school en de kinderen kunnen gemakkelijk tussen onze huizen heen en weer. Toch vind ik het gescheiden vaderschap moeilijker dan ik vooraf had verwacht.

Vooral de momenten waarop de kinderen weer naar hun moeder gaan, vind ik lastig. Dan is het huis ineens stil en vraag ik me af of ze het wel leuk genoeg hebben gehad. Mijn ex woont nog in ons oude huis, waar de kinderen zijn opgegroeid. Ik woon inmiddels in een kleiner appartement. Ze hebben hier allebei een slaapkamer, maar het voelt toch anders. Ik ben bang dat ze mijn huis minder als thuis zien.

Bij papa kan bijna alles

Daarom ben ik ze steeds vaker gaan verwennen. Het begon met kleine dingen: extra zakgeld, een nieuwe game of eten bestellen op vrijdagavond. Als mijn zoon vertelde dat hij nieuwe voetbalschoenen wilde, zei ik dat we wel even konden kijken. Als mijn dochter een trui zag die ze mooi vond, kocht ik hem. Ik vond het heerlijk om hun blije gezichten te zien.

Op een gegeven moment werd het een gewoonte. De kinderen weten inmiddels dat er bij mij meer mogelijk is dan bij hun moeder. Als zij ergens nee tegen zegt, komen ze soms bij mij vragen of ik het wel wil betalen. Ik weet dat ik daar eigenlijk niet aan moet beginnen, maar ik vind het zo moeilijk om ze teleur te stellen.

Angst

Mijn grootste angst is dat de kinderen op een dag zeggen dat ze liever bij hun moeder willen wonen. Niet omdat zij iets verkeerd doet, maar omdat haar huis vertrouwder voelt. Ik merk dat ik die angst probeer weg te kopen. Als ik maar genoeg leuke dingen organiseer en cadeaus geef, zullen ze het bij mij vast fijn blijven vinden.

Laatst wilde mijn dochter een nieuwe telefoon. Haar oude werkte nog prima, maar bijna iedereen in haar klas had een nieuwer model. Mijn ex vond het onzin om er nu al een te kopen en ik was het eigenlijk met haar eens. Toch heb ik mijn dochter een paar weken later stiekem geld gegeven, zodat ze zelf kon bijleggen voor een nieuwe. Ik zei erbij dat ze het niet aan haar moeder hoefde te vertellen.

Vermoeden 

Dat was achteraf een domme beslissing, want mijn dochter voelde zich ongemakkelijk omdat ze iets geheim moest houden en mijn ex vroeg hoe ze ineens zoveel geld had. Ik verzon een verhaal over spaargeld dat bij mij lag, maar voelde me verschrikkelijk. We hebben altijd afgesproken dat we elkaar niet tegenwerken in de opvoeding en dat is precies wat ik nu wél doe.

Ook financieel begint het uit de hand te lopen. Ik geef iedere maand honderden euro’s extra uit aan de kinderen. Geld dat ik eigenlijk nodig heb voor mijn vaste lasten en om iets te sparen. Soms kijk ik naar mijn bankrekening en schrik ik van hoeveel ik heb uitgegeven aan spullen die ze een paar weken later alweer vergeten zijn.

Liefde kun je niet kopen

Vorige week gebeurde er iets waardoor ik anders naar mezelf ging kijken. Mijn zoon vroeg of we zaterdag samen konden gaan voetballen in het park. Ik zei dat dat natuurlijk mocht en vroeg of hij daarna nog iets leuks wilde kopen. Hij keek me verbaasd aan en zei: ‘Nee pap, ik wil gewoon met jou voetballen.’

Dat raakte me, want blijkbaar heeft hij helemaal geen dure spullen nodig om het fijn bij mij te hebben. Hij wil gewoon tijd met me doorbrengen. Misschien ben ik zo bang om de kinderen kwijt te raken dat ik vergeet wat ze werkelijk nodig hebben, dus vanaf nu probeer ik daar wat verandering in te brengen.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer lezen over vaderschap?

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Vera Guldemeester
Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties