Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 13:02

Leestijd: 4 minuten

Laura (41): ‘Mijn man wil iedere week seks, maar voor mij voelt het als nóg iets dat moet’

Laura (41) heeft drie kinderen, een fulltimebaan en een huishouden dat nooit lijkt stil te staan. Als haar man toenadering zoekt, voelt ze vooral stress. Niet omdat ze niet meer van hem houdt, maar omdat ze het gevoel heeft dat er alweer iets van haar wordt verwacht.

In de wekelijkse rubriek Intiem vertellen ouders openhartig over liefde, verlangen en intimiteit na het krijgen van kinderen.

“Vroeger kon ik me echt verheugen op een avond samen met mijn man. We gingen uit eten, dronken een wijntje en hadden alle tijd voor elkaar. Tegenwoordig ben ik al blij als ik om half tien op de bank zit en niemand meer iets van me wil. We hebben drie kinderen van twaalf, negen en vijf. Ik werk fulltime en ons huishouden lijkt wel een bedrijf dat zeven dagen per week doordraait. Er moet altijd iets gebeuren: broodtrommels vullen, gymkleding wassen, boodschappen bestellen, een verjaardagscadeautje regelen of een kind helpen met huiswerk. En als ik denk dat ik eindelijk klaar ben, blijkt er weer iemand morgen een schoenendoos nodig te hebben.

Degene die overal aan denkt 

Mijn man werkt ook hard en doet echt wel dingen in huis. Ik wil hem niet neerzetten als iemand die alleen maar op de bank zit, maar ik ben degene die overal aan denkt. Ik weet wanneer de tandartsafspraken zijn, welke schoenen te klein worden en wanneer er traktaties mee moeten. Zelfs als ik even niets doe, ben ik in mijn hoofd bezig met de volgende dag en dat is ontzettend vermoeiend.

Mijn man vindt dat we meer tijd voor elkaar moeten maken en daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Alleen bedoelt hij met tijd voor elkaar meestal iets anders dan ik. Als hij op vrijdagavond vraagt: ‘Zullen we vanavond even lekker samen zijn?’, voel ik mijn hele lichaam verkrampen. Niet omdat ik hem onaantrekkelijk vind, maar omdat ik meteen denk: moet dat ook nog? Ik weet hoe ongezellig dat klinkt en soms schaam ik me er zelfs voor.

Iedere week seks 

Hij zou het liefst iedere week seks hebben; volgens hem is dat belangrijk om verbonden te blijven. Voor mij voelt het inmiddels bijna als een afspraak op een overvolle kalender. Ik kan de hele dag doorgaan op adrenaline, maar zodra de kinderen slapen, ben ik leeg. Dan wil ik douchen, mijn pyjama aantrekken en met rust gelaten worden. Niet nóg een keer gezellig, aantrekkelijk of enthousiast moeten zijn.

Het vervelende is dat mijn man mijn afwijzing persoonlijk opvat. Hij vraagt of ik hem nog wel aantrekkelijk vind en zegt soms dat we meer huisgenoten dan geliefden zijn geworden. Dat doet pijn, want ik hou ontzettend veel van hem. Ik vind hem nog steeds knap en ik wil helemaal niet dat onze relatie verandert in een zakelijke samenwerking. Maar als hij teleurgesteld reageert, voel ik me schuldig. En door dat schuldgevoel krijg ik de volgende keer alleen maar minder zin.

Verantwoordelijk voor zijn geluk 

Laatst hadden we er ruzie over: hij zei dat hij niet begreep waarom ik nooit meer initiatief nam. Toen flapte ik eruit dat ik de hele dag al voor iedereen klaarsta en dat ik ’s avonds niet ook nog verantwoordelijk wil zijn voor zijn geluk. Dat kwam hard aan. Hij werd stil en ik voelde meteen dat ik het anders had moeten zeggen, maar ergens was het wel precies wat ik voelde.

Ik mis de intimiteit van vroeger trouwens ook, alleen denk ik daarbij niet meteen aan seks. Ik zou het heerlijk vinden als we een avond samen op de bank liggen zonder verwachtingen. Dat hij me vasthoudt zonder dat ik bang hoef te zijn dat het ergens naartoe moet leiden. Of dat hij op zaterdag de kinderen meeneemt en ik drie uur helemaal niets hoef te regelen. Misschien komt er dan vanzelf weer ruimte in mijn hoofd.

Van de druk af 

Ik wil niet dat hij denkt dat ik hem afwijs, want ik wijs vooral de druk af. En ik hoop dat we samen kunnen ontdekken hoe we weer geliefden kunnen zijn, zonder dat het voor mij voelt alsof ik nog een taak moet afvinken.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties