Lotte van Zijl Persoonlijke verhalen vandaag, 12:54

Leestijd: 5 minuten

Laura (30) voedt haar kinderen op in Spanje: ’Om negen uur ’s avonds staan ze soms nog in de speeltuin’

De Nederlandse Laura (30) woont al tien jaar in Spanje, samen met haar Spaanse partner Tony (35). Ze hebben twee kinderen van vier jaar en nul jaar oud. Thuis komen twee opvoedculturen samen: van Nederlandse regelmaat en zelfstandigheid tot Spaanse spontaniteit en lange avonden buiten. Hoe combineer je dat? Laura vertelt aan J/M Ouders over de verschillen, de uitdagingen en gewoontes die ze inmiddels niet meer zou willen missen.

In de rubriek Ons leven in het buitenland vertellen ouders over hun keuze om Nederland achter zich te laten en met hun kinderen een nieuw bestaan op te bouwen in het buitenland.

Nederlandse regelmaat, Spaanse spontaniteit

Wie bij Laura thuis binnenstapt, ontdekt al snel een mix van Nederlandse en Spaanse gewoontes. “Ik denk dat je bij ons vooral de Nederlandse regelmaat binnen het Spaanse leven ziet. Ik ben echt niet degene die hier een uitgestippeld schema voor de week heeft, maar wel degene die zegt: ’Jongens, het is half acht, naar bed!’. Vooral doordeweeks vind ik regelmaat belangrijk. Maar wonen in Spanje betekent ook dat de planning regelmatig wordt losgelaten. Dan staan onze jongens om negen uur ’s avonds nog in een speeltuin. Of geef ik op een drukke dag gewoon een broodje pindakaas als lunch. “

Ook de zelfstandigheid die ik zelf van huis uimeekreeg,eg is voelbaar in Laura’s gezinsleven. “Ik ben niet een moeder die bij alles denkt: o mijn god, straks valt hij. Ik vind het juist belangrijk dat ze zelf dingen ontdekken, zelf op onderzoek uitgaan en ook een keer op hun bek kunnen gaan. Tony ziet juist overal gevaar in. Dan roept hij‘Laatat hem daar niet opklimmen, straks valt hij.’ Maar als mijn kinderen na een middag spelen niet onder de modder zitten, denk ik: hebben ze wegespeeld?”?“

Vooral de Spaanse manier van afspreken was in het begin even wennen voor Laura. “Waar een Nederlandse afspraak vaak meteen een tijd en locatie krijgt, gaat dat in Spanje een stuk spontaner. Als je in Nederland zegt: zullen we zaterdag iets doen? Dan denk je daarna: oké, hoe laat, waar? Hier hoor je zaterdag om elf uur ’s ochtends wel een keer: ‘Zullen we vanmiddag om één uur ergens heen? Nu kan ik die spontaniteit juist waarderen. Omdat je niet alles van tevoren hoeft vast te leggen, zie je elkaar veel meer. Je kunt op zaterdagmiddag ineens last minute met vrienden of familie afspreken.“

‘Tony praat Spaans, ik praat Nederlands’

In het gezin van Laura is tweetalig opgroeien de normaalste zaak van de wereld. Vanaf de geboorte van hun kinderen kozen Laura en Tony voor de OPOL-methode: One Parent, One Language. “Tony spreekt Spaans met de kinderen, ik Nederlands. Toch merk ik dat bij onze oudste Spaans de overhand krijgt. Hij zit op school, heeft Spaanse vriendjes en hoort gewoon veel meer Spaans dan Nederlands. Dus ik probeer in de tijd dat we samen zijn ook echt veel Nederlands te gebruiken.

Dat doen we door veel te praten, Nederlandse boeken voor te lezen en de televisie zoveel mogelijk op Nederlands te zetten. Inmiddels maken we ook voorzichtig kennis met een derde taal: Engels. Taal gaat verder dan alleen woorden begrijpen. Het is ook je familie kunnen verstaan, met je opa en oma kunnen praten en toegang hebben tot een andere cultuur“, aldus Laura.

De gesprekken met familie vinden vooral plaats via videobellen. “Soms eten we met opa en oma in Nederland, ieder aan hun eigen eettafel. Voor mijn kinderen is dat totaal niet gek. Die zijn ermee opgegroeid.“ De familie woont verspreid over twee landen: Tony’s familie woont ongeveer 200 kilometer verderop, terwijl Laura’s ouders vanuit Nederland het vliegtuig moeten pakken. Wanneer familie op bezoek komt, blijft die vaak een paar dagen of zelfs weken logeren. “Dan krijgen ze ook echt álles mee. De slechte nachten, de ochtendspits, het hele circus”, vertelt Laura lachend.

Sinterklaas, Kerst en Drie Koningen

Twee culturen betekent ook twee keer zoveel tradities. En dat kan rond de feestdagen behoorlijk uit de hand lopen. “Ik wilde vanaf het begin ook gewoon de Nederlandse feestdagen behouden. Maar op een gegeven moment dacht ik wel: wanneer houdt het op? Na Sinterklaas en Kerst volgt in Spanje ook nog Driekoningen, een feest waarbij kinderen traditioneel cadeaus krijgen. Als je aan alles meedoet, hebben je kinderen in een paar weken tijd een half magazijn aan speelgoed.“

Laura en Tony hebben daarom hun eigen combinatie bedacht. “We bakken pepernoten, kijken Sinterklaasfilms en vertellen over Sinterklaas en de Pieten, maar doen thuis niet aan schoen zetten of cadeautjes op 5 december. Zijn we rond Sinterklaas in Nederland? Dan vieren we het wél uitgebreid. Vorig jaar heeft mijn oudste Sinterklaas in het echt gezien; dat was fantastisch.“

’Ik hoop dat ze zich in twee landen thuis voelen’

Voor Laura is het het belangrijkste dat haar kinderen zich later niet hoeven te beperken tot één land of cultuur. “Ik hoop dat ze zich later in twee landen thuis kunnen voelen. Als ze op hun twintigste zeggen: ik wil in Nederland studeren, dan wil ik niet dat Nederland voor hen voelt als ’het land waar mama vandaan komt’, maar gewoon als een optie waar ze zich ook echt thuis kunnen voelen.”

Volgens Laura biedt opgroeien tussen twee culturen haar kinderen vooral veel mogelijkheden. Ze krijgen vanaf jonge leeftijd twee talen, twee families en verschillende gewoontes mee. Tegelijkertijd probeert ze er niet te veel mee bezig te zijn. “We zijn niet iedere dag heel bewust bezig met: we moeten onze kinderen twee culturen meegeven. Het is gewoon hun leven. Ze krijgen van allebei wat mee en maken daar uiteindelijk gewoon hun eigen mix van.“

Geschreven door Lotte van Zijl

Lotte van Zijl (1998) is freelance redacteur met een media- en communicatiediploma op zak en een onweerstaanbare liefde voor verhalen die mensen raken, of dit nu over psyche, lifestyle, reizen of een ander onderwerp gaat. Voor J/M Ouders spreekt ze ouders die de opvoeding net even anders doen en experts die ouders weer een stukje houvast en informatie geven. Ze houdt van zon, surfen en nieuwe culturen ontdekken en reist daarom met haar laptop in haar backpack de wereld over - van Rotterdam en Portugal tot Indonesië en Nieuw-Zeeland.

Reacties