Moeder leent de hippe sneakers van haar 12-jarige zoon, maar zijn reactie had ze niet zien aankomen
Na een paar regenachtige dagen wilde ik op een zonnige middag, na de lunch, een wandeling gaan maken. Tot er in de hal ineens een moment van pure fashion-verlichting plaatsvond. Ik liep naar de schoenenrek, keek naar mijn outfit van de dag en dacht: Wacht eens even…
Daar stonden ze. Een stel vette, rood-witte sneakers die mijn outfit tot op het perfecte kleurniveau compleet maakten. Waar hubby al lachend opmerkte dat ze weliswaar van de ‘jongensafdeling’ kwamen maar dat ik ze, qua maat, makkelijk kon lenen, vond ik dat een geniale gedachte van hem. En inderdaad, de schoenen pasten perfect!
Helemaal in mijn nopjes ging ik op het dressoir zitten en vroeg ik aan hubby om deze combinatie te vereeuwigen. Eén been over het andere geslagen, ondeugend lachend wijzend naar de felbegeerde schoenen: Snap!
Maar een foto alleen was natuurlijk niet genoeg. Een 12-jarige op de middelbare school bereik je immers niet met een suffe “Kijk eens hoe leuk jouw schoenen met mijn outfit matchen”. Nee, voor een tiener die net een schoolkamp heeft overleefd, moet je strak levelen.
Met een flinke dosis pretletters stuurde ik een appje; “Spot de match! Drip check! Niet slecht voor ‘jongensschoenen’ toch?”
Ik leunde achterover en verheugde me op het resultaat. Ondertussen lag mijn pubernichtje van 16 dubbel van het lachen. Want ik kon het niet laten om de foto ook naar haar te appen. Zij dacht dat ik de afdankertjes van meneertje had ingepikt. Ha! Ze moest eens weten, de schoenen waren nog splinternieuw want nauwelijks gedragen en verdienden het om eindelijk te shinen!
De grote vraag bleef natuurlijk: wat zou de reactie van de bink zelf worden? Een diepe zucht met de bijbehorende rollende ogen? Of stiekem toch een heel klein beetje respect voor de ‘drip’ van z’n eigen moeder?
“Mama stout!”
Dat was de reactie, geen appje maar een droge (typisch tiener) blik. Maar het zei genoeg. Meneertje was not amused dat ik zijn schoenen had geleend. En dat mag ik voorlopig niet meer doen!
Dus voor nu wacht ik gewoon rustig af dat de schoenen hem te klein worden en als ze nog te dragen zijn, heb ik een geldig reden om ze te confisqueren. Patience is a virtue.