Mijn dochter (13) stuurde één appje vanaf een feestje en ik begreep precies het verkeerdeIedereen

Mijn dochter van dertien is naar een feestje van een vriendin. Het is hier niet al te ver vandaan. Het feest is om 18:00 uur begonnen en het eindigt zo rond half elf. Iedereen, weet mijn dochter me te vertellen, gaat na afloop zelf naar huis.

Ach ja, iedereen. Die kennen we. Sinds de kinderen kunnen praten, hebben ze het er al over. Niet te geloven wat iedereen thuis allemaal mag, hoelang ze op de PlayStation mogen. Hoe bijzonder is het dat er bij iedereen thuis lekkerder wordt gegeten dan bij ons? En natuurlijk rijdt iedereen inmiddels op een elektrische fiets.

Wat betreft het ophalen is het me overigens wel duidelijk dat ik me als vader wat onzichtbaar moet maken. Net als mijn vader vroeger; die stond me ook op een afstandje op te wachten na een feestje, zodat ik, net als iedereen, ‘alleen’ naar huis kon fietsen.
Bij een vorig feestje van mijn dochter had ik de auto genomen. Haar fiets past er namelijk makkelijk in, dus ja.

Ik zag haar vriendinnen toen wel kijken. Om half negen komt er een appje binnen: “Wil je me niet met de auto halen 😅” Tja, wat te doen? Het regent nogal. Sterker nog, het stormt. Een storm met een naam. Nou, dan weet je het wel. Aan de andere kant is het ook weer niet zo ver weg. Vooruit dan maar, ik pak de fiets wel.

Als een verzopen kat kom ik om vijf voor half elf aan bij het huis waar het feest is. Om half elf stapt mijn dochter naar buiten. Met de fiets aan haar hand loopt ze naar me toe. “Ben je niet met de auto, pap?” “Dat wilde jij toch niet?” “Juist wel! Nu worden we toch helemaal nat?” “Maar je schreef…”

Goed, ze had dus bedoeld: “Wil je me niet met de auto halen😅?” (Vraagteken). En niet: “Wil je me NIET met de auto halen 😅!” (Uitroepteken). Ach ja, leestekens… Even later zitten we thuis met onze badjassen aan en met natte haren. We drinken een kopje thee en eten er chocoladekruidnoten bij. Die zijn nu wel extra lekker, vinden we allebei.

Reacties