Mareille (35) is bewust solomoeder van haar zoon: ‘Langzaam voelde plan B steeds meer als plan A’
Als zelfstandig ondernemer en vrijgezel tóch solomoeder worden? Mareille de Bloois deed het. Sinds begin dit jaar draagt ze de zorg voor haar nu vier maanden oude zoon. Wij spraken met haar over de emotionele en impactvolle zoektocht naar een geschikte donor, de zwangerschap en haar nieuwe leven als solomoeder, omringd door liefde van familie.
“Ik heb altijd een sterke wens gehad om moeder te worden. In mijn twintiger jaren had ik relaties, maar die liepen stuk, bijvoorbeeld omdat de ander geen kinderwens had. Rond mijn dertigste dacht ik: hoe zou het zijn om in mijn eentje een kind te krijgen en op te voeden? Maar het voelde als een plan B. Jaren later, en tientallen dates verder, had ik nog steeds niet de persoon gevonden bij wie ik voelde dat ik het samen wilde doen. Ik wilde wel écht een goede basis met een man voordat we samen een kind zouden opvoeden.
De tijd verstreek en ik werd ouder, terwijl ik zeker niet op hoge leeftijd moeder wilde worden. Toen begon de zoektocht naar hoe het moederschap er voor mij uit kon zien. Ik heb co-ouderschap met een andere wensouder onderzocht en gezocht naar een bekende donor, maar kwam uiteindelijk uit bij het besluit het toch alleen te willen doen.
Waarom mijn plan B uiteindelijk mijn plan A werd
Uiteindelijk voelde plan B steeds meer als plan A. Als je alleen een kind opvoedt, bied je je kind ook een stabiele basis. Je kunt op jezelf vertrouwen. Op mijn drieëndertigste schreef ik me in bij een kliniek. Niet omdat ik heel zeker was van mijn zaak, maar omdat ik wist dat het proces lang kon duren. Op mijn vierendertigste dacht ik: dit jaar ga ik het doen.
Ik heb gekozen voor een onbekende donor van een Deense spermabank. Een van de redenen daarvoor is de extreem lange wachttijd in Nederland: zo’n twee tot drie jaar. Ook is de keuze bij een Nederlandse kliniek heel beperkt. In Denemarken is dat anders: daar is het proces erg commercieel, maar heb je als wensouder wel meer regie over het traject.
Hoe ik een donor koos uit honderden profielen
Je scrollt op de website van de donorbank langs allerlei profielen, leest een persoonlijk interview met de man in kwestie, duikt in zijn medische geschiedenis en die van zijn familie, bekijkt een kinderfoto en tegen extra betaling een foto als volwassene en leest een brief die hij voor het kind heeft geschreven. Er is ook een opname waarin hij die brief voorleest.
Wanneer je een fijn gevoel hebt bij een persoon, plaats je een bestelling. Het sperma wordt voor de inseminatie naar een kliniek naar keuze verzonden, in mijn geval naar een kliniek in Nederland.
Zwanger zonder partner: zo verliep mijn traject
Bij aankomst in de kliniek voeren ze een aantal medische testen uit om te kijken of IUI (intra-uteriene inseminatie) een optie is of dat ze toch naar extra hulpmiddelen zoals hormonen of IVF neigen. Als er geen signalen zijn dat er iets mis is, wordt gekozen voor IUI: het zaad wordt met een katheter in de baarmoeder ingebracht. De kansen op een zwangerschap zijn ongeveer even hoog als bij seks.
De eerste maanden alleen met een baby
Al snel was ik zwanger van mijn zoon. In het begin voelde ik verdriet om het loslaten van het plaatje van een gezin, maar dat gevoel verdween gelukkig snel. Daarin speelde mijn moeder een grote rol. Zij ging bijvoorbeeld met me mee naar bijeenkomsten van de verloskundigenpraktijk. Ik dacht nooit: wat zielig voor mij dat ik geen partner heb. Als stel ben je natuurlijk ook allebei onwetend; nu had ik mijn moeder, die heel veel kennis en ervaring meebracht.
Nu mijn zoon er is, voelt mijn leven heel vol. Het meest intens vind ik de nachten, omdat je het dan echt alleen moet doen. Met een partner kun je even bij elkaar klagen of elkaar een knuffel geven, waardoor je sneller weer in slaap valt. Dat is door niemand anders in te vullen. Maar het weegt niet op tegen de mooie momenten, zoals de eerste keer dat ik met hem alleen naar buiten ging.
Langzaam pak ik mijn werk weer op en mijn zoon gaat binnenkort wennen op de opvang. Woensdag is de oppasdag van mijn moeder. Zij vindt het fantastisch dat ze zo’n grote rol mag spelen in het leven van haar kleinzoon. De eerste maanden woonden mijn zoon en ik in bij mijn moeder en haar partner. Het voelde fijn om de kraamtijd samen door te brengen. Langzaam proberen we weer naar Amsterdam te gaan, waar ik woon.
Wat ik vrouwen met een kinderwens wil meegeven
Mijn grootste tip? Als je twijfelt: ga in gesprek met vrouwen die het gedaan hebben. Dat is echt heel waardevol voor mij geweest. Ik ervaar het leven als solomoeder als een prachtig nieuw avontuur.
Wel is het fijn om veel steun te hebben van vrienden en familie, dus wie dat voor zichzelf kan organiseren, maakt het een stuk makkelijker. Ook had ik een flinke buffer opgebouwd door het jaar ervoor veel te werken. Daardoor kon ik als zelfstandig ondernemer na de bevalling even een stap terug doen. Dat was fijn, want ik vond de kraamtijd echt heel heftig.
Daarnaast ben ik lid van BAM Mam, de vereniging voor solomoeders met tips en adviezen. Een fijne plek in de oriëntatiefase, maar ook wanneer de baby er is. Zo nemen ze je bijvoorbeeld mee in hoe je het gesprek voert wanneer je kind ouder is en naar zijn vader vraagt.”
Favoriete speelgoed van de redactie
Onze redactie is altijd op zoek naar speelgoed dat meer doet dan alleen vermaken. Wij selecteren speelgoed dat niet alleen kwalitatief en duurzaam is, maar ook bijdraagt aan de ontwikkeling en aansluit bij de principes van Montessori.
Stapelstein
Redacteur Vera: “Die kleurrijke stapelstenen kun je gebruiken om het evenwicht van je kind te trainen, ze kunnen erop zitten/tollen of ze kunnen ze op kleur sorteren.”
Magneettegels
Redacteur Lisette: “Mijn twee jongens (6 en 3) bouwen er de meest fantasierijke creaties mee, van kastelen tot metershoge knikkerbanen en autogarages. En dat maakt het, tussen alle dino’s door, misschien wel het leukste speelgoed in huis.”
Kapla
Kapla
Hoofdredacteur Sofie: “Simpeler kan het niet: blankhouten latjes, Mijn kinderen (4 en 6) zijn er gek op en maken er de mooiste bouwwerken van. Van hekjes voor de boerderij tot de Eiffeltoren. En het stimuleert ook nog hun creativiteit en bouwkundig inzicht.“
Houten regenboog
Redacteur Amarins: “Mijn zoon (2) gebruikt de bogen voor van alles: als brug, tunnel, huisje voor poppetjes of zelfs als wieg voor zijn knuffels. Het nodigt uit tot vrij spel en hij oefent er ongemerkt zijn motoriek, ruimtelijk inzicht en creativiteit mee.”
Lichtgewicht fiets
Redacteur Sofie:“Op deze lichtgewicht kinderfiets hebben mijn beide kinderen heel snel leren fietsen.”
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F06%2FLotte-van-Zijl-1.jpeg)