Ruth Smeets Kinderen vandaag, 09:01

Leestijd: 6 minuten

Gezin verruilde Nederland voor Oostenrijk: ‘Hier groeiden onze kinderen pas echt naar elkaar toe’

In het bergdrop Arriach in Oostenrijk bouwen Dees (38), Daan (40) en hun kinderen aan een nieuw bestaan. Wat begon als een langgekoesterde droom werd een gezinsavontuur waarin ze steeds dichter naar elkaar toe groeiden.

In de rubriek Ons leven in het buitenland vertellen ouders over hun keuze om Nederland achter zich te laten en met hun kinderen een nieuw bestaan op te bouwen in het buitenland.

“Toen ik vertelde dat kinderen in Nederland soms al met drie maanden naar de opvang gaan, keken mensen verbaasd. Dat is in Oostenrijk wel anders. Alles gaat rustiger en met minder haast. Er is meer ruimte om te wennen. Ouders begeleiden hun kindje stap voor stap: eerst blijven ze een uurtje bij de opvang, daarna steeds iets korter, tot een kind zich helemaal veilig voelt.

Gezinnen zijn in Oostenrijk veel meer samen. Agenda’s worden minder volgepland, het leven draait echt om familie: samen iets ondernemen of gewoon thuis zijn. Ook is het als gezin vanzelfsprekend om elkaar te helpen. Opvallend is dat onze kinderen hier veel meer naar elkaar toe groeiden. In Nederland hadden ze allebei een beetje hun eigen ritme, hier werden ze echt dikke maatjes.

Emigreren naar Oostenrijk

Zelf ben ik in Oostenrijk geboren. Ik heb nog steeds de Oostenrijkse nationaliteit en het land voelde voor mij altijd als ‘thuis’. Het verlangen om ooit terug te keren, is nooit helemaal verdwenen. In de loop der jaren werd mijn partner Daan ook verliefd op Oostenrijk. En dan vooral op de regio Karinthië, vanwege de combinatie van meren, bergen en veel zonuren.

Begin dit jaar voelde als het juiste moment om onze droom werkelijkheid te maken. Het voelde beter om te emigreren nu de kinderen nog jong zijn. Zij reageerden verrassend goed. Onze oudste van vier moest weliswaar even wennen aan het idee, maar pakte het snel positief op. Onze jongste is pas twee en kreeg er niet zoveel van mee. We proberen veel samen te zijn en zorgen, ondanks alle regelzaken, voor rust en harmonie in ons gezin.

Eigen vakantieappartementen

We kochten een prachtig ‘Gasthof’ in Arriach, dat vroeger een gastenverblijf met restaurant was. Dat bouwen we om tot acht duurzame, moderne vakantieappartementen en een tiny house in de tuin. De verbouwing is nog in volle gang.

Onze dagen beginnen vroeg. Rond half acht ’s ochtends brengt één van ons de kinderen naar de kindergarten, een kleuterschool voor kinderen tot zes jaar. Daarna werken we door totdat de kinderen klaar zijn. Behalve bouwwerkzaamheden ligt er ook een stapel aan administratie.

Toch proberen we in de middagen bewust tijd vrij te maken om samen leuke dingen te doen. We hebben deze stap immers samen gezet. Als de kinderen weg zijn, trekken we er soms op uit om te wandelen. Of we drinken een kop koffie in de nabijgelegen stad Villach. Als Arriach Apartments straks open is, zullen er veel dagelijkse taken bijkomen. Maar de basis blijft hetzelfde: werk combineren met veel tijd samen.

Buitenleven in Oostenrijk

De kinderen wennen ontzettend goed. Ze pakken de taal snel op en maken vriendjes. Vooral onze oudste bloeit daarin echt op. En allebei genieten ze enorm van het buitenleven. In de winter nemen we hen mee skiën, sleeën en snowboarden. Nu de zomer begint, willen ze vooral zwemmen, ravotten, bossen ontdekken en eindeloos buitenspelen.

Dat buitenleven is heel anders dan hoe ons leven in Nederland eruitzag. Daar vroegen ze vaker of ze tv mochten kijken. Hier zijn ze daar veel minder mee bezig.

Naar school in Oostenrijk

De leerplicht geldt in Oostenrijk vanaf zes jaar. Daarvóór bepalen ouders zelf hoe vaak hun kindnaar de kindergarten gaat. Het valt ons op hoeveel aandacht er is per kind. Drie begeleiders houden overzicht over een groep van vijftien kinderen. Er is veel structuur, regelmaat en discipline. Daardoor zijn kinderen vanzelf bezig met dingen als handen wassen, samen opruimen en rustig luisteren.

Sommige dingen voelen voor ons als Nederlanders misschien wat traditioneel. Schooldagen beginnen hier bijvoorbeeld vroeg, soms al om zeven uur. Daar staat tegenover dat kinderen ook eerder klaar zijn. Verder eten ze op school warm tussen de middag en krijgen ze vanaf jonge leeftijd al wat huiswerk mee.

Ritme en regelmaat

Een pension runnen is natuurlijk geen negen-tot-vijfbaan. Juist die flexibiliteit vinden we fijn. We proberen duidelijke taken te verdelen en vaste ritmes aan te houden, zodat er veel ruimte blijft voor de kinderen. Soms werken we ’s avonds of in het weekend een beetje extra, zodat er op andere momenten ruimte is voor uitstapjes en samenzijn.

In Nederland was dat wel anders. We werkten overdag en de kinderen gingen al op jonge leeftijd naar de opvang. Daarna was het vaak: eten, in bad en naar bed. Dat gehaast kennen we hier niet.

Dít maakt het gemis draaglijker

Voor mijn familie en vrienden kwam onze verhuizing niet helemaal onverwacht. Ik zei altijd al dat ik ooit terug wilde. Dat vertelde ik zelfs op mijn eerste date met Daan. Ook andere familieleden en vrienden reageerden heel positief. Al waren ze soms ook verdrietig, omdat we elkaar hierdoor minder vaak zien.

Videobellen, op bezoek gaan en bezoek ontvangen maken dat gemis draaglijker. We wonen gelukkig relatief dichtbij en zijn ontzettend dankbaar dat zoveel vrienden en familie onze kant op komen. We kunnen dan misschien niet meer zomaar bij elkaar aanbellen, maar het mooie is: als we elkaar nu zien, maken we écht tijd voor elkaar. Het blijft niet bij een uurtje koffiedrinken. We wandelen samen uren door de bergen of zijn een midweek bij elkaar.

Kneuterig gezinsleven

Omdat we geen familie dichtbij hebben die even kan oppassen, gaan de kinderen regelmatig mee naar de bouw of andere regelzaken. Dat is hier heel normaal. Kinderen draaien in Oostenrijk gewoon mee in het dagelijks leven. Daardoor hebben we vanzelf meer tijd samen.

We leerden hier dat niet alles hoeft. Dat het soms wat rustiger mag en dat plezier niet altijd groots hoeft te zijn. Een stok, een bos en een plas water kunnen net zo waardevol zijn als een groot animatiepark.

Ook hoeven de kinderen niet altijd van de ene naar de andere plek. In Nederland gaan veel kinderen na school door naar sport, een speelafspraak of andere plannen in een volle agenda. Hier draait alles om rustig landen en samenzijn. We genieten enorm van ons kneuterige leven in Arriach.

‘Een stok, een bos en een plas water kunnen net zo waardevol zijn als een groot animatiepark.’

Advies voor emigreren

Tegelijkertijd geloven we dat er geen goed of fout is. Sommige gezinnen worden juist heel blij van een druk leven. Anderen hechten meer waarde aan rust en eenvoud. Het gaat erom dat je kiest wat past bij jouw gezin.

Wij kregen in Oostenrijk meer kwaliteit van leven: meer tijd samen, meer natuur, meer rust en meer ruimte om te genieten van kleine dingen. Wil je ook in het buitenland wonen, volg dan je hart als dit idee al langer in je leeft. Natuurlijk is emigreren spannend en komt er veel bij kijken. Je gaat mensen missen en niet alles loopt zoals je vooraf had bedacht.

Maar voor ons is dit één van de mooiste keuzes die we ooit hebben gemaakt. We dachten: liever ooit terugkijken en weten dat we het hebben geprobeerd, dan ons een leven lang afvragen hoe het had kunnen zijn. Emigreren is een prachtig avontuur dat je samen aangaat als gezin. En wat het je brengt, neemt niemand je meer af.”

Een leven in het buitenland klinkt vaak als een droom, maar er komt veel bij kijken. J/M Ouders sprak emigratie-expert Karin Wouters over wat zo’n grote verandering doet met kinderen.

Musthaves van deze zomer volgens de redactie:

Geschreven door Ruth Smeets

Ruth Smeets is freelance journalist met een voorliefde voor verhalen over gezond eten en mentale gezondheid. Ze schrijft onder meer over over voedingstrends en het ontwikkelen van een positieve relatie met eten. Voor J/M Ouders maakt ze de rubriek ‘Het eetdagboek van…’, waarin ze ouders bevraagt over eetgewoontes en tafelrituelen. Ruth woont in Frankrijk, waar ze haar dagen vult met schrijven, wandelen en (hoe kan het ook anders?) koken en bakken voor geliefden, het liefst tot het hele huis ruikt naar zelfgebakken bananenbrood of een zacht pruttelende stoof.