Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen gisteren, 13:02

Leestijd: 3 minuten

Opgebiecht: ‘Mijn kind heeft zomervakantie, maar ik moet gewoon werken en voel me schuldig’

Voor Yasmin (38) voelt de zomervakantie niet als een periode om naar uit te kijken, maar juist als zes weken waarin ze voortdurend het gevoel heeft tekort te schieten. Als alleenstaande moeder van een zoon van 9 moet ze deze zomer gewoon werken, terwijl haar kind vakantie heeft. En juist dat knaagt.

“Als mensen het over de zomervakantie hebben, hoor ik vooral hoe leuk het wordt. Lekker samen eropuit, uitslapen en dagjes weg. Ik gun het iedereen, echt, maar voor mij voelt de zomervakantie vooral als een logistieke puzzel waar ik ieder jaar weer tegenop zie.

Ik ben alleenstaande moeder en werk gewoon fulltime. Vakantie opnemen is bij ons niet zo eenvoudig. We verdelen dat op het werk eerlijk: het ene jaar krijgen mijn collega’s voorrang, het andere jaar ik. Dit jaar was ik dus niet aan de beurt en dat betekent dat ik deze zomer gewoon moet werken.

Schuldgevoel blijft knagen

Ik vind dat echt heel moeilijk. Mijn zoon heeft zes weken vakantie en ik ben er het grootste deel van de tijd gewoon niet. Natuurlijk weet ik dat ik moet werken om alles te kunnen betalen, maar dat maakt het schuldgevoel niet minder.

Je wilt als moeder leuke herinneringen maken. Je wilt samen naar het strand, een pretpark of gewoon spontaan ergens een ijsje eten. Maar als je om half zes thuiskomt na een werkdag, blijft daar doordeweeks weinig van over.

Niet zoals ik het voor me zag

Ik ben heel eerlijk: ik weet dat hij deze zomer waarschijnlijk meer achter de iPad zal zitten dan ik eigenlijk zou willen. Niet omdat ik dat de ideale oplossing vind, maar omdat ik simpelweg niet overal tegelijk kan zijn.

Gelukkig willen mijn ouders oppassen en hopen ze ook wat leuke dingen met hem te ondernemen. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor, want anders zou ik echt niet weten hoe ik het moest oplossen. Toch voelt het ergens wrang dat ik afhankelijk ben van anderen om mijn kind een leuke vakantie te geven.

Altijd het gevoel dat je tekortschiet

Soms vraag ik me af of andere ouders dat schuldgevoel ook hebben. Dat je ’s ochtends naar je werk rijdt terwijl je kind vakantie heeft. Dat je hem achterlaat met de boodschap dat hij zich vandaag maar een beetje moet vermaken.

Hij klaagt gelukkig niet veel. Sterker nog, hij zegt vaak dat hij het wel gezellig vindt bij opa en oma. Maar als ik foto’s zie van gezinnen die wekenlang op vakantie zijn of elke dag iets leuks doen, voel ik toch een steek. Ik weet dat ik mijn best doe en dat ik niet meer kan doen dan dit. Maar dat gevoel van: was ik er deze zomer maar wat vaker voor hem geweest, dat krijg ik maar moeilijk uit mijn hoofd.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.