Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 13:03

Leestijd: 3 minuten

Opgebiecht: ‘Ik vind de middelbare school waarop mijn dochter is ingeloot echt helemaal niets’

Voor veel ouders is het spannend: de overstap van de basisschool naar de middelbare school. Maar voor Ariana (42) viel de uitslag allesbehalve goed. Haar dochter werd ingeloot op precies die school waar ze het minste vertrouwen in had.

“Wij wonen in Amsterdam, dus je weet dat je met dat hele lotingssysteem te maken krijgt. Je moet meerdere scholen opgeven en dan is het maar afwachten waar je kind terechtkomt. We hebben er echt goed over nagedacht. Zes scholen ingevuld, waarvan we er vier echt leuk vonden en twee waarvan ik dacht: als het echt moet, dan maar. Die ‘dan maar’-school is het dus geworden.

Niets te kiezen 

Ik weet nog dat ik de uitslag zag en meteen dacht: nee, dit meen je niet. Van alle opties is dit precies de school waar ik het minst enthousiast over was. Maar ja, je hebt niks te kiezen. Het is gewoon: dit is het, succes ermee.

Wat me vooral dwarszit, is het gevoel dat ik haar ergens naartoe stuur waar ik zelf geen goed gevoel bij heb. Het is een grote school, heel massaal. Als ik daar langsfiets en ik zie die groepen leerlingen buiten staan, dan denk ik echt: is dit de omgeving waar mijn dochter straks elke dag tussen loopt?

Voelt niet goed

En misschien is dat heel oneerlijk, maar het is wel wat er door mijn hoofd gaat. Ik zie kinderen waarvan ik denk: daar wil ik haar eigenlijk niet tussen hebben. Het voelt gewoon niet goed.

We hebben ook gekeken naar middelbare scholen verder weg, maar dat was gewoon niet praktisch. Die zou ze nooit zelf kunnen fietsen, zeker niet in het begin. Dus we hebben bewust ook scholen in de buurt gekozen, zodat het in ieder geval haalbaar zou zijn. Alleen ja, dit was dus precies die ene waarvan ik hoopte dat het niet zou gebeuren.

Nuchter

Mijn dochter zelf is er eigenlijk best nuchter onder en ergens bewonder ik dat ook. Maar ik merk dat ik er veel meer mee zit dan zij. Ik pieker erover, stel me allerlei scenario’s voor. Gaat ze op die middelbare school wel op haar plek zijn? Krijgt ze normale vriendinnen? Gaat ze niet meegetrokken worden in dingen waar ik haar juist voor wil beschermen?

Ik probeer mezelf ook wel toe te spreken. Dat een middelbare school niet alles bepaalt. Dat het ook gaat om hoe zij zelf is. Maar toch, dat gevoel blijft. Je wil gewoon het beste voor je kind. En nu voelt het alsof je genoegen moet nemen met iets waar je eigenlijk niet achter staat. Misschien valt het straks allemaal mee. Dat hoop ik echt. Maar op dit moment vind ik het vooral heel moeilijk om los te laten en te vertrouwen dat het goedkomt.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer Opgebiecht verhalen lezen?

• Opgebiecht… Ik kan niet wachten totdat mijn zoon het huis uitgaat 
• Opgebiecht… De kinderbijslag gebruik ik voor mezelf  
• Opgebiecht… ‘Mijn man denkt dat ik iedere maand 1000 euro spaar, maar ik maak alles op’
• Opgebiecht… ‘Ik maak het huiswerk en de werkstukken van mijn zoon (14)’