Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 11:03

Leestijd: 3 minuten

Opgebiecht: ‘Mijn zoon (11) gaat na de zomer naar de middelbare school en ik maak me er nu al druk om’

Voor Fenna (39) voelt de stap naar de middelbare school niet alleen als een nieuwe fase voor haar zoon, maar ook als een flinke verandering waar ze zelf nu al wakker van ligt. Waar alles op de basisschool nog vertrouwd en dichtbij was, verandert er na de zomer ineens heel veel tegelijk.

“Mijn zoon gaat na de zomer naar de middelbare school en eigenlijk is dat op zichzelf al spannend genoeg, maar wat het voor mij extra lastig maakt, is dat hij daar als enige uit zijn basisschoolklas naartoe gaat. De rest van zijn vriendjes is allemaal op andere scholen ingeloot, dus hij begint straks echt alleen. En dat vind ik best heftig, ook al probeer ik dat niet te laten merken.

Alles nieuw

Hij moet straks helemaal opnieuw beginnen. Nieuwe klas, nieuwe kinderen en nieuwe leraren. Ik vraag me gewoon af: gaat hij wel makkelijk aansluiting vinden? Krijgt hij snel nieuwe vrienden of staat hij er in het begin een beetje buiten? Hij is op de basisschool altijd heel sociaal geweest, maar dit is natuurlijk een heel andere wereld.

En dan is er nog het niveau. Ik vertrouw erop dat het goed komt, maar het blijft toch spannend of hij mee kan komen, of het niet ineens te moeilijk wordt of juist te makkelijk. Je wilt toch dat je kind daar een beetje op zijn plek zit.

Ver reizen 

Wat het voor mij ook groot maakt, is de reis. Hij zat eerst op de basisschool gewoon om de hoek, letterlijk twee minuten lopen. Nu moet hij straks met de tram een stuk door de stad. Helemaal zelfstandig. Dat klinkt logisch voor een middelbare scholier, maar voor mij voelt dat ineens als een enorme stap.

Ik zie hem al staan bij haltes, overstappen en drukte om hem heen. En dan denk ik: gaat dat wel lukken? Komt hij veilig aan, komt hij niet te laat en weet hij wel hoe alles werkt?

Nu al zorgen

Misschien loop ik een beetje op de zaken vooruit, maar ik merk dat ik er nu al heel veel mee bezig ben. Het idee dat hij straks in een compleet nieuwe wereld stapt zonder zijn vertrouwde vriendengroep, maakt me onrustig. Ik weet ook wel dat dit erbij hoort en dat kinderen hier uiteindelijk doorheen groeien, maar als moeder voel je dat toch anders. Je ziet niet alleen de stap vooruit, je ziet ook alles wat hij moet loslaten.

En ergens hoop ik vooral dat hij straks terugkomt en zegt: het valt allemaal mee, ik heb mijn plek wel gevonden. Maar tot die tijd blijf ik denk ik toch een beetje gespannen meekijken.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Meer Opgebiecht verhalen lezen?

• Opgebiecht… Ik kan niet wachten totdat mijn zoon het huis uitgaat 
• Opgebiecht… De kinderbijslag gebruik ik voor mezelf  
• Opgebiecht… ‘Mijn man denkt dat ik iedere maand 1000 euro spaar, maar ik maak alles op’
• Opgebiecht… ‘Ik maak het huiswerk en de werkstukken van mijn zoon (14)’

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.