Lotte van Zijl Persoonlijke verhalen vandaag, 09:04

Leestijd: 5 minuten

Sabrina (31) raakt ondanks vervroegde overgang toch zwanger: ‘Ons wonder’

Sabrina Walch en haar vriend Lars vieren dit jaar hun achtste jaar als koppel. Hun leven liep op rolletjes, totdat Sabrina de diagnose prematuur ovariële insufficiëntie (POI), oftewel vervroegde overgang, kreeg. Waar hun kinderwens eerst op de achtergrond borrelde, kreeg deze plots de hoogste prioriteit. Door een traject in Duitsland verwachten ze dit jaar wonder boven wonder hun dochter.

“Eind 2024 begonnen de lichamelijke en mentale klachten, zoals opvliegers, slapeloosheid, stemmingswisselingen en angstige gevoelens. Mijn zoektocht naar de oorzaak eindigde in een diagnose die onze toekomstplannen volledig op zijn kop zette. Uit onder meer bloedonderzoek naar mijn hormoonwaarden via de huisarts bleek dat deze sterk op de menopauze wezen. Ook was mijn FSH-waarde extreem hoog voor mijn leeftijd. Toen de huisartsassistente me alleen veel sterkte wenste, wist ik dat het echt foute boel was. De grond zakte onder mijn voeten vandaan.

Op mijn dertigste bleek ik in de vervroegde overgang

Ik kreeg een doorverwijzing naar de gynaecoloog. Pas weken later kon ik terecht voor een vaginale echo. Wat bleek? In beide eierstokken waren geen eiblaasjes zichtbaar. Samen met de eerdere uitslagen ontstond een sterk vermoeden van prematuur ovariële insufficiëntie (POI), oftewel vervroegde overgang. Er volgden aanvullende onderzoeken, waaronder een AMH-bepaling om mijn eicelreserve te meten. Een maand later, twee dagen na mijn dertigste verjaardag, kreeg ik de definitieve diagnose. Mijn AMH bleek lager dan 0,10 en de conclusie was duidelijk: ik had POI.

Artsen zagen alleen nog eiceldonatie als optie

Het eindgesprek bij de gynaecoloog herinner ik me nog goed. Als we voor onze kinderwens wilden gaan, zouden eiceldonatie, adoptie of pleegouderschap de enige opties zijn. Vanaf dat moment hoorde ik niet meer wat er verder werd gezegd. Mijn hoofd zat vol ongeloof, verdriet en angst. De arts vroeg of ik iemand in mijn omgeving had die een eicel zou willen doneren. Dit voelde voor mij zo onwerkelijk. Alsof het over een pakje boter ging, in een situatie die ik zelf nog niet kon bevatten.

Het voelde alsof mijn hele toekomstbeeld in één klap was veranderd. Drie maanden nadat ik na vijftien jaar was gestopt met de anticonceptiepil, was ik – op een korte menstruatie na – niet meer ongesteld geworden. Ik kon moeilijk bevatten dat de kans op een zwangerschap met mijn eigen eicellen was gedaald naar ongeveer vijf procent en dat er geen traject bestond om onze kansen te vergroten. Ik was pas dertig jaar oud. Een paar maanden hiervoor gingen Lars en ik ervan uit dat we alle tijd van de wereld hadden. Het voelde alsof een heel hoofdstuk van ons leven werd overgeslagen.

Waarom we toch kozen voor een behandeling in Duitsland

In de volgende weken zat ik in een soort overlevingsmodus. Ik las alles wat ik kon vinden over POI, vruchtbaarheid, hormoonwaarden, zwangerschapskansen en eiceldonatie. Sommige lotgenoten spraken online enthousiast over een behandeling bij Cuypers & Cuypers in Duitsland.

In augustus 2025 hadden we daar een behandelgesprek. Voor het eerst werd gekeken naar wat er wél mogelijk was. Voordat het traject kon starten, moest Lars een spermaonderzoek ondergaan. Gelukkig bleek zijn spermakwaliteit uitstekend. Daarom kozen de artsen niet voor IUI of IVF, maar voor ovulatie-inductie in combinatie met hormoonsuppletie en hormooninjecties om eiblaasjes te stimuleren.

Dat betekende dat ik meerdere keren per week naar de kliniek moest voor echo’s. Met behulp van injecties werd geprobeerd eiblaasjes te laten groeien. Ontstond er een eiblaasje en was het baarmoederslijmvlies goed opgebouwd, dan kreeg ik een eispronginjectie. Daarna moesten we gemeenschap hebben om de kans op een zwangerschap zo groot mogelijk te maken.

Na vijf cycli gebeurde waar we niet meer op durfden te hopen

Toen er tijdens de eerste cyclus daadwerkelijk meerdere eiblaasjes zichtbaar werden, voelde dat bijna als een overwinning. Hoewel de eerste cyclus niet tot een zwangerschap leidde, voelde het alsof we iets hadden teruggewonnen: hoop. Na vele teleurstellingen en negatieve zwangerschapstesten was het tijdens de vijfde cyclus raak. Dit was mijn gouden eitje. Uit dit eitje komt ons wonder voort. 

Op 14 februari, precies twee weken na de eispronginjectie, mocht ik een zwangerschapstest doen. Heel langzaam verscheen er iets wat leek op een tweede streepje. Zó licht dat ik twijfelde of ik het me niet verbeeldde. Lars zag het eerst ook niet, maar uiteindelijk zag hij het streepje ook. Ik nam contact op met de kliniek en kreeg het advies om over twee dagen opnieuw te testen. De dagen leken eindeloos te duren. Pas vijf dagen later werd het streepje duidelijker zichtbaar.

Ik durfde nog steeds niet echt blij te zijn. Na alles wat we hadden meegemaakt, was ik vooral bang dat het alsnog mis zou gaan. Ik dacht voortdurend aan een vroege miskraam of een biochemische zwangerschap. Maar op 19 februari feliciteerden Cuypers & Cuypers ons voorzichtig met onze zwangerschap. Op 19 maart, vier dagen na mijn 31e verjaardag, zagen we een vruchtzakje en een kloppend hartje. Dat moment zal ik nooit vergeten. Eind oktober verwelkomen we onze dochter.

Wat ik andere vrouwen met POI wil meegeven

Achteraf ben ik mezelf dankbaar dat ik vanaf het begin naar mijn gevoel heb geluisterd. Natuurlijk zijn statistieken en kansen belangrijk en moet je realistisch blijven, maar een kleine kans is niet hetzelfde als geen kans. Als wij ons alleen hadden vastgehouden aan de percentages, hadden we nooit het traject in Duitsland gestart. Ik ben heel blij dat ik me er niet meteen bij heb neergelegd.

Ik wil anderen meegeven dat het belangrijk is om vragen te blijven stellen en, als dat goed voelt, verder te kijken dan één mening of één behandeladvies. Iedere situatie is anders en wat voor de één niet mogelijk is, kan voor een ander misschien nog wél een kans bieden.”

Favoriete speelgoed van de redactie

Onze redactie is altijd op zoek naar speelgoed dat meer doet dan alleen vermaken. Wij selecteren speelgoed dat niet alleen kwalitatief en duurzaam is, maar ook bijdraagt aan de ontwikkeling en aansluit bij de principes van Montessori.

Stapelstein

Stapelstein | ORIGINAL | Rainbow Classic | 6 € 179,00 bij bol.com Bekijk product →

Redacteur Vera: “Die kleurrijke stapelstenen kun je gebruiken om het evenwicht van je kind te trainen, ze kunnen erop zitten/tollen of ze kunnen ze op kleur sorteren.”

Magneettegels

Magna-Tiles Clear Colors – 100 stuks magnetische tegels – 3+ jaar € 91,99 bij bol.com Bekijk product →

Redacteur Lisette: “Mijn twee jongens (6 en 3) bouwen er de meest fantasierijke creaties mee, van kastelen tot metershoge knikkerbanen en autogarages. En dat maakt het, tussen alle dino’s door, misschien wel het leukste speelgoed in huis.”

Kapla

KAPLA – KAPLA Blank – Constructiespeelgoed – 200 grenenhouten plankjes € 49,99 bij bol.com Bekijk product →

Kapla

Hoofdredacteur Sofie: “Simpeler kan het niet: blankhouten latjes, Mijn kinderen (4 en 6) zijn er gek op en maken er de mooiste bouwwerken van. Van hekjes voor de boerderij tot de Eiffeltoren. En het stimuleert ook nog hun creativiteit en bouwkundig inzicht.“

Houten regenboog

Houten regenboog – Pastelkleuren – Pastel regenboog – 12 stuks – Open einde speelgoed – Educatief montessori speelgoed – Grimms style € 69,99 bij bol.com Bekijk product →

Redacteur Amarins: “Mijn zoon (2) gebruikt de bogen voor van alles: als brug, tunnel, huisje voor poppetjes of zelfs als wieg voor zijn knuffels. Het nodigt uit tot vrij spel en hij oefent er ongemerkt zijn motoriek, ruimtelijk inzicht en creativiteit mee.”

Lichtgewicht fiets

Woom Go 3 16´´ Fiets Geel Jongen € 578,99 bij bol.com Bekijk product →

Redacteur Sofie:“Op deze lichtgewicht kinderfiets hebben mijn beide kinderen heel snel leren fietsen.”

Geschreven door Lotte van Zijl

Lotte van Zijl (1998) is freelance redacteur met een media- en communicatiediploma op zak en een onweerstaanbare liefde voor verhalen die mensen raken, of dit nu over psyche, lifestyle, reizen of een ander onderwerp gaat. Voor J/M Ouders spreekt ze ouders die de opvoeding net even anders doen en experts die ouders weer een stukje houvast en informatie geven. Ze houdt van zon, surfen en nieuwe culturen ontdekken en reist daarom met haar laptop in haar backpack de wereld over - van Rotterdam en Portugal tot Indonesië en Nieuw-Zeeland.