Sophie Rietmulder Kinderwens vandaag, 12:56

Leestijd: 3 minuten

Al tien jaar bezig, maar ze geeft niet op: Francien (39) blijft vechten voor haar kinderwens

Voor Francien Regelink (39) lijkt één droom maar niet uit te komen. Waar ze op veel vlakken in haar leven bereikt heeft wat ze wilde, blijft haar grootste wens al tien jaar onvervuld: een kindje krijgen. Toch denkt ze nog altijd niet aan stoppen.

Tien jaar hoop en tegenslag

Francien begint ons gesprek met de uitspraak: “Ik heb bijna alles bereikt waar ik ooit van droomde. Behalve één ding: een baby.

De weg naar een zwangerschap bleek allesbehalve eenvoudig. In tien jaar tijd doorliep Francien meerdere medische trajecten, verspreid over acht verschillende ziekenhuizen in binnen- en buitenland. Ze kreeg te maken met drie miskramen, onderging twee curettages en had dertien terugplaatsingen.

Daarnaast volgden vier IVF-trajecten, zonder blijvend resultaat. “Al meer dan tien jaar is dit mijn grootste wens. En ook de enige die niet maakbaar blijkt.”

Begin van het traject

Rond haar dertigste begon Francien zich actief bezig te houden met haar kinderwens. In eerste instantie binnen een relatie waarin de wens nog niet volledig gedeeld werd. Toen een zwangerschap uitbleef, meldde ze zich bij een vruchtbaarheidskliniek.

Al snel bleek dat haar vruchtbaarheid mogelijk lager lag dan verwacht. Dat bracht haar op een kruispunt: eicellen invriezen of kiezen voor een donortraject. Ze besloot beide opties open te houden. “Ik wilde onderzoeken hoe het met mijn vruchtbaarheid zat, maar ook de optie voor een donor openhouden.”

Opnieuw beginnen, opnieuw proberen

“In de jaren daarna volgden meerdere stappen. Van kunstmatige inseminatie tot IVF-behandelingen en aanvullende onderzoeken. Tijdens dat traject werd ook ontdekt dat ik een afwijkende vorm van de baarmoeder heb, wat mogelijk invloed heeft op mijn kansen om zwanger te blijven.”

Ondanks die tegenslagen lukte het haar uiteindelijk om spontaan zwanger te worden. “Toen dacht ik voor het eerst: wow, het kan dus.” Maar ook die zwangerschap eindigde in een miskraam. “Dat deed me meer pijn dan ik had verwacht”, zegt Francien.

Daarna volgden opnieuw behandelingen, waarbij ze nog twee keer zwanger werd, maar ook die zwangerschappen eindigden helaas in een miskraam.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Francien Regelink (@francienregelink)

Op Instagram deelt Francien openhartig over haar kinderwens en alles wat daarbij komt kijken.

Fysiek en mentaal zwaar

De impact van het traject is groot. Hormoonbehandelingen, teleurstellingen en hoop die telkens weer omslaat, zorgen voor een constante mentale belasting. Francien kreeg gedurende het proces begeleiding van een psycholoog. 

“Je twijfelt aan alles: kan mijn lichaam dit wel? Tegelijk veranderde mijn levensstijl. Ik ging gezonder eten, stopte met alcohol en richtte mijn leven steeds meer in rondom mijn kinderwens. Hoe langer je erin zit, hoe meer je gaat laten.”

Laatste kansen en nieuwe stappen

Na een operatie in Turkije, waarbij haar baarmoeder werd behandeld, volgde opnieuw een terugplaatsing in Nederland. Zonder succes. Inmiddels resteert nog één embryo.

Hoewel een nieuwe IVF-ronde zwaar weegt, overweegt ze toch nog een laatste poging. Samen met haar partner, met wie ze inmiddels drie jaar samen is, blijft ze hoop houden. Of zoals Francien het zelf omschrijft: “Elke keer moet je weer de boksring in en jezelf oprapen.”

Financiële druk groeit

Naast de emotionele en fysieke impact speelt ook geld een grote rol. De afgelopen jaren kostte het traject al meer dan 60.000 euro. Behandelingen, medicatie, reizen en aanvullende therapieën lopen snel op.

“Om die reden is er een inzamelingsactie gestart om een volgende stap mogelijk te maken, zoals een IVF-traject in het buitenland. Mensen hebben vaak geen idee hoeveel het kost. Onderzoeken, behandelingen, leefstijlkeuzes, testen; alles gaat op aan die kinderwens.”

Tekst gaat verder onder de afbeelding

Francien met haar partner.

Blik op de toekomst

Mocht ook deze laatste poging niet slagen, dan kijkt Francien voorzichtig naar andere opties, zoals draagmoederschap. Dat traject is complex en kostbaar, maar wordt gezien als een mogelijke volgende stap.

Voor nu blijft ze doorgaan. Stap voor stap, dag voor dag. “Ik ben nog helemaal niet klaar om te accepteren dat het misschien niet lukt. De wens om moeder te worden is na tien jaar nog altijd even sterk en opgeven is geen optie.”