Sophie Rietmulder
Sophie Rietmulder Kinderwens vandaag
Leestijd: 4 minuten

Samantha (38) wil alleen moeder worden: ‘Na 9 pogingen en IVF geef ik nog steeds niet op’

Voor Samantha van Eijk (38) was het geen impulsieve beslissing, maar een pad dat zich al jaren voorzichtig aftekende. Door een chromosoomafwijking wist ze al jong dat het moederschap niet vanzelfsprekend zou zijn. 

Toch besloot ze op haar 35e: ze gaat ervoor – alleen. Inmiddels zit ze midden in een intens BAM-traject (bewust alleenstaand moederschap), vol hoop, geduld en doorzettingsvermogen.

“Ik weet al sinds mijn achttiende dat ik een chromosoomafwijking heb. Daardoor kan een kindje gezond geboren worden, drager zijn zonder symptomen, of er is een grote kans op een miskraam en een kleine kans op een gehandicapt kindje. Toen dacht ik eigenlijk meteen: dan wil ik geen kinderen. Maar toen ik 26 was en een relatie kreeg, kwam die kinderwens toch weer terug.

Na die relatie merkte ik dat ik aan het daten was met een soort checklist in mijn hoofd: is dit een geschikte vader? In plaats van: is dit een fijne partner? Toen besloot ik: als ik 35 ben, start ik een BAM-traject: een traject om bewust alleenstaand moeder te worden.

Moederschap met een buitenlandse donor

Je moet echt heel veel geduld hebben, dat heb ik onderschat. Ik begon in Nederland met IUI-behandelingen met een buitenlandse donor. Dat voelde voor mij fijner, omdat ik wilde voorkomen dat mijn kind later bij elke man zou denken: ben jij misschien mijn donor?

Donoren zijn best commercieel. Er zit echt een prijskaartje aan. In Nederland heb je minder kosten, maar daar zijn de wachttijden lang. Bij buitenlandse donoren kun je kiezen uit verschillende categorieën. In de basis krijg je informatie over haarkleur, ogen, lengte en gewicht. Betaal je meer, dan zie je een babyfoto, een handgeschreven brief en meer persoonlijke informatie. Hoe meer je betaalt, hoe meer je weet.

Samantha van Eijk over bewust alleenstaand moederschap.
Samantha van Eijk. Foto: eigen archief

Mentale en fysieke onderzoeken

Aan het begin van zo’n traject krijg je een gesprek met een maatschappelijk werker. Die kijkt naar je omgeving: heb je mensen die je kunnen ondersteunen? En hoe ga je om met vragen van je kind later? Daar krijg je ook een webinar over.

Daarna overlegt het ziekenhuis met artsen of ze jouw traject willen aannemen, ook op basis van vruchtbaarheidsonderzoeken. Pas daarna krijg je groen licht.

Ik wist van tevoren al dat het door mijn chromosoomafwijking niet vanzelfsprekend zou zijn dat het lukt. Inmiddels heb ik negen IUI-behandelingen en één IVF-poging in Nederland gehad. In mijn ziekenhuis konden ze geen embryo-onderzoek doen, dat kan alleen in Maastricht. Daarom ben ik naar België gegaan, daar kunnen ze wel kijken of een embryo die afwijking heeft.

Zorg in België

Ik merk dat de zorg in België voor mij heel fijn is. Er wordt meer onderzocht. In plaats van alleen echo’s krijg ik elke keer ook bloedonderzoek. Ik voel me daardoor beter gecontroleerd.

Mijn verzekering vergoedt gelukkig veel, maar je moet wel goed kijken naar de voorwaarden. In België wordt soms maar tot het Nederlandse tarief vergoed, dus daar moet je echt scherp op zijn.

Tekst gaat verder na Instagrampost

Op Instagram deelt Samantha openhartig over haar traject.

Veel steun uit de omgeving

Niemand in mijn omgeving was verbaasd over mijn keuze voor alleenstaand moederschap. Ik krijg eigenlijk alleen maar steun. Mensen wisten ook al dat ik dit wilde gaan doen.

Het eerste jaar deelde ik er niks over op social media, maar ik merkte dat het mentaal zwaarder werd. Toen ben ik gaan zoeken naar vrouwen in dezelfde situatie. Ik plaatste een story op Instagram en kreeg zóveel lieve reacties, dat had ik echt niet verwacht.

Er zijn ook negatieve reacties, hoor. Dat een kind een vader nodig heeft, dat ik egoïstisch ben, of dat ik moet accepteren dat het misschien niet lukt. Maar dat doet me weinig. Ik weet wat ik te bieden heb. En een partner kan altijd nog komen.

Een misverstand over alleen het moederschap aangaan is dat mensen je een mannenhater vinden. Op social media kom ik misschien heel zelfstandig over – ik klus bijvoorbeeld veel en regel alles zelf – maar dat betekent niet dat ik tegen mannen ben. Ik ben gewoon zelfstandig.

‘Positiviteit houdt me overeind op de weg naar moederschap’

Nu moet ik samen met het ziekenhuis kijken naar de vervolgstappen. Ik heb nog één laatste IVF-poging die vergoed wordt. Daarna kan ik nog doorgaan, maar dan moet ik het zelf betalen in België.

Wat mij er echt doorheen sleept, is dat ik er positief in blijf staan. Dat betekent niet dat ik nooit heb gehuild of dat het me niks doet, maar ik heb wel altijd het gevoel: het gaat lukken. Dat houdt me overeind.

Ik focus op de dingen die wél goed gaan en haal veel steun uit mijn omgeving en social media. Dat zou ik ook anderen aanraden die in een vergelijkbare situatie zitten.”

Favoriete speelgoed van de redactie

Onze redactie is altijd op zoek naar speelgoed dat meer doet dan alleen vermaken. Wij selecteren speelgoed dat niet alleen kwalitatief en duurzaam is, maar ook bijdraagt aan de ontwikkeling en aansluit bij de principes van Montessori.

Stapelstein

Redacteur Vera: “Die kleurrijke stapelstenen van Stapelstein zijn in ieder gezin een groot succes. Je kunt ze gebruiken om het evenwicht van je kind te trainen, ze kunnen erop zitten/tollen of ze kunnen ze op kleur sorteren. Alles is mogelijk en dat maakt het extra leuk.”

Magneettegels

Redacteur Lisette: “Het lijkt zo simpel: gekleurde magnetische tegels die je aan elkaar klikt. Maar mijn twee jongens (6 en 3) bouwen er de meest fantasierijke creaties mee, van kastelen tot metershoge knikkerbanen en autogarages. En dat maakt het, tussen alle dino’s door, misschien wel het leukste speelgoed in huis.”

Kapla

Kapla

Hoofdredacteur Sofie: “Simpeler kan het niet: blankhouten latjes, Mijn kinderen (4 en 6) zijn er gek op en maken er de mooiste bouwwerken van. Van hekjes voor de boerderij tot de Eiffeltoren. En het stimuleert ook nog hun creativiteit en bouwkundig inzicht.

Houten regenboog

Redacteur Amarins: “De houten regenboog lijkt op het eerste gezicht simpel, maar blijkt hier in huis een echte alleskunner. Mijn zoon (2) gebruikt de bogen voor van alles: als brug, tunnel, huisje voor poppetjes of zelfs als wieg voor zijn knuffels. Het nodigt uit tot vrij spel en hij oefent er ongemerkt zijn motoriek, ruimtelijk inzicht en creativiteit mee.”

Lichtgewicht fiets

Redacteur Sofie:“Op deze lichtgewicht kinderfiets hebben mijn beide kinderen heel snel leren fietsen.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.