Mirthe Diemel
Mirthe Diemel Ouderschap vandaag
Leestijd: 3 minuten

De blunder van Manou (45): ‘Ineens stond ik oog in oog met die agressieve neusbeer’

Alle ouders hebben weleens zo’n moment waarop het éven misgaat op ouderschapsvlak. Gelukkig kunnen ze er in de meeste gevallen achteraf ook hartelijk om grinniken. In De blunder van… deelt een ouder zijn of haar grootste blunder. Deze week is dat Manou (45), die tijdens een rondreis met haar gezin door Argentinië ineens oog in oog stond met een agressieve neusbeer.

“‘Voer de neusberen niet.’ Ik denk dat ik die waarschuwing wel honderd keer heb gelezen voordat we naar de Iguazu Falls in Argentinië gingen. Overal stond het: op websites, in reisgidsen en later ook in het park zelf. Met grote borden waarop een neusbeer stond afgebeeld met een rood kruis erdoor. Duidelijker kon bijna niet.

Rondreis Argentinië

Deze reis stond al jaren op mijn verlanglijstje. Nu onze kinderen veertien en zestien waren en niet meer klaagden bij elke wandeling, besloten we eindelijk die rondreis door Argentinië te maken. We genoten van Buenos Aires, de indrukwekkende gletsjers in het zuiden, de wijnstreek Mendoza en de kleurrijke bergen en zoutvlaktes rond Salta. Iguazu was een van de laatste hoogtepunten.

Omdat ik nogal van de voorbereiding ben, mijn gezin noemt het controlfreakgedrag, drukte ik mijn man en kinderen op het hart dat ze vooral geen neusberen mochten voeren. Niet in de buurt komen, geen eten laten slingeren, nergens aan beginnen. Ik had zelf alle snacks keurig opgeborgen in een tasje voor later die dag. Mij konden ze niks maken, dacht ik.

Oog in oog

Over Iguazu zelf: de watervallen waren inderdaad werkelijk adembenemend. Maar terwijl ik stond te genieten van het uitzicht, hoorde ik ineens mijn oudste zoon roepen: ‘Mam… achter je!’ Ik draaide me om en stond oog in oog met een neusbeer. Niet op veilige afstand, maar echt vlak achter me. En hij kwam ook nog eens recht op me af.

Lievelingseten

Ik deed een stap achteruit, hij stapte naar voren. Ik nog een stap, maar hij ook. Toen viel mijn oog op mijn tasje. Daar zaten onder andere appels in, blijkbaar het lievelingseten van een neusbeer. In een lichte staat van paniek gooide ik een appel zijn kant op. Binnen drie seconden was dat ding verdwenen. Serieus: klokhuis, steeltje, pitje, alles.

Maar de neusbeer was nog niet klaar en kwam opnieuw op me af. Ik slaakte een gil en gooide uiteindelijk het hele zakje met eten naar hem toe. Dát bleek wel voldoende. Terwijl hij zich letterlijk op onze lunch stortte, stond ik met knikkende knieën toe te kijken. En natuurlijk keek inmiddels iedereen in het park naar mij, ofwel die hysterische toerist die net een wilde neusbeer had gevoerd. ‘Waarom had je überhaupt eten bij je?’ vroeg mijn man droog. Nou, omdat wij met twee pubers reizen die ongeveer elk half uur honger hebben. Ik had alleen niet bedacht dat een neusbeer een appel dwars door een afgesloten tasje heen kon ruiken.

Geen neusbeer meer gezien

De rest van de middag hield ik mijn rugzak angstvallig dicht en gelukkig liet geen enkele neusbeer zich nog in de buurt zien. De moraal? Neem geen eten mee een natuurpark in waar wilde dieren rondlopen, hoe goed je het ook verstopt. Gelukkig konden later die dag veilig in een restaurant eten, zónder nieuwsgierige neusberen aan tafel.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Wil je meer afleveringen van De blunder van… lezen? Check deze artikelen!

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Mirthe Diemel
Geschreven door Mirthe Diemel

Mirthe (1987) rondde in 2012 de studie Journalistiek af aan de Hogeschool Utrecht. Ze interviewt, schrijft en redigeert voor verschillende media, zowel online als offline. Ze houdt van skiën, reizen en lekker eten. Voor J/M Ouders schrijft ze de wekelijkse rubriek 'De blunder van'.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.