Meer blogs

redactie 21 jun 2018 Blogs

Dankzij Kit lijkt het vaak alsof we vier kinderen hebben, in plaats van drie. Ze houdt ons regelmatig zo bezig dat we geen idee meer hebben, waar we de focus moeten leggen. En dat zal nooit overgaan. Je hele leven lang zorgen, bereid je daar maar eens op voor..

Niet meer leuk

Zo krijgen we van Kit de hele dag dezelfde woorden naar ons toegeworpen. Elke paar weken weer een ander thema. Kit gebruikt de woorden als een soort van ‘scheld- en grapwoorden’. Vorige week was het 'Henk en Frank', daarvoor 'dikke oksel' en daarvoor 'poepeend'. Sinds gistermiddag is het ineens 'ezel'. Tijdens het naar bed brengen heeft ze dit woord wel zestig keer tegen mij gezegd. Puur om een reactie te ontlokken. Aangezien dit nu al een jaar of twee zo gaat, ben ik er echt helemaal klaar mee. Maar omdat het een nieuw woord is, lukt het mij het te negeren. In eerste instantie was het nog grappig, maar na drie keer is het niet meer leuk. Laat staan na 300.000 keer.

Emotioneel

In Down & Up – het blad van de Stichting Downsyndroom – las ik een behoorlijk zwaar en emotioneel stukje over het hebben van een dochter met Down. Over de zorg die je nooit ontgroeit en dat je als stel nooit alleen verder zal gaan, zoals ouders met kinderen van dezelfde leeftijd wel doen. Ik besef hierdoor opnieuw dat Kit Down nooit ontgroeit. Ze zal altijd een meisje blijven die veel aandacht naar zich toe trekt. De ene keer positief, maar helaas soms ook negatief. Ze zal een meisje blijven die altijd naar kinderliedjes zal willen luisteren en niet gaat stappen met vriendinnen als ze 16 is. Een meisje die in het weekend bij ons blijft, terwijl haar broers met vrienden weggaan.

Je hele leven lang zorg, bereid je daar maar eens op voor..

Andere zorgen

Gelukkig weet Kit ons ook regelmatig te verassen met haar grapjes en knappe kunsten. We krijgen bijna elke avond onder het eten weer een dansoptreden. En ze vindt het heerlijk om met je te kroelen op de bank en hand in hand te huppelen. Misschien ben ik over tien jaar stiekem wel blij dat ik geen dochter heb die op de scooter naar vriendinnen gaat om te  stappen. Want ook dat lijkt me best een grote zorg…

Reageer op artikel:
Meer blogs
Sluiten