Anne Tonen Bevallen vandaag, 09:02

Leestijd: 5 minuten

Kelly Camfferman (38) kreeg vijf miskramen: ‘Bij iedere echo dacht ik dat het weer mis zou gaan’

Begin augustus is het zover: influencer, podcastmaker en stewardess Kelly Camfferman (38) wordt moeder. Een moment waar ze bijna vier jaar naartoe heeft geleefd. Niet omdat zwanger worden niet lukte, maar omdat zwanger blijven steeds opnieuw misging. Vijf miskramen later voelt deze zwangerschap nog altijd als een wonder. “In het eerste trimester dacht ik alleen maar: straks stopt het weer.”

Wie Kelly volgt op social media weet dat ze open is over haar leven. Die eerlijkheid trekt ze nu ook door in haar nieuwe podcast ‘Dit vertelt niemand je’, waarin alle kanten van een kinderwens, zwangerschap en het ouderschap aan bod komen. De podcast is bedoeld voor mensen met een kinderwens of die twijfelen over het ouderschap.. Ik wil juist de aspecten rondom zwanger zijn, bevallen en kraamtijd bespreken waar niemand over praat.

Dat onderwerp is niet toevallig gekozen. Kelly weet als geen ander hoe grillig een kinderwens kan verlopen. “We waren heel lang bezig met zwanger worden. Dat lukte op zich wel, maar zwanger blijven was een heel ander verhaal. We hebben vijf miskramen gehad.”

Kelly Camfferman kreeg vijf miskramen: waarom iedere echo spannend bleef

Daardoor verliep ook deze zwangerschap totaal anders dan ze zich ooit had voorgesteld. “Je bent eerst helemaal niet bezig met een babykamer of kleertjes. Je bent vooral onzeker. In het eerste trimester dacht ik iedere keer: straks gaat het weer mis.”

Een kantelpunt was er eigenlijk niet. “Dat was echt een proces. We hebben miskramen meegemaakt waarbij ik zelf merkte dat het niet goed zat, maar ook echo’s waarop ineens slecht nieuws kwam. Daardoor bleef ieder toiletbezoek spannend. en gingen we met veel angst naar iedere echo.”

Waarom Kelly en Patrick tijdelijk stopten met hun kinderwens

Na vijf miskramen besloten Kelly en haar man Patrick zelfs tijdelijk te stoppen met proberen. “We hebben een heel leuk leven samen. Op een gegeven moment vroegen we ons af: hoe lang blijven we dit nog doen? We We kregen nergens antwoord op en voelden ons niet echt geholpen.”

Ze zetten geen definitieve streep door hun kinderwens, maar legden de focus ergens anders. “We waren er niet meer actief mee bezig. We dachten: als het een leven zonder kinderen wordt, dan hebben we óók een mooi leven.”

Toen Kelly onverwacht toch weer zwanger bleek, overheerste niet meteen de blijdschap. “Onze eerste gedachte was: daar gaan we weer. Wanneer gaat het mis? Zo ga je gewoon denken na alles wat je hebt meegemaakt.”

Dat deze zwangerschap uiteindelijk bleef doorgaan, voelde bijna onwerkelijk. “Nu denk ik soms: ik kan me bijna niet voorstellen dat ik ooit dacht dat ik misschien geen moeder zou worden. Na alles wat we hebben meegemaakt voelt deze baby echt als een cadeautje.”

Hoe vijf miskramen hun relatie juist sterker maakten

Waar een miskraam lichamelijk vooral de vrouw treft, merkte Kelly hoe belangrijk het was dat ook Patrick gezien werd. “Hij staat automatisch wat meer aan de zijlijn. Ik maak alles lichamelijk mee en samen dragen we het mentale stuk. Voor hem zit daar ook veel machteloosheid in.”

Juist daarom waardeerde ze het enorm dat hun omgeving en zorgverleners ook naar hem vroegen. “Bij de verloskundige vroegen ze altijd als eerste hoe het met hem ging. Dat vond ik zó fijn.”

Volgens Kelly heeft hun relatie de moeilijke jaren juist versterkt. “Wij praten vanaf dag één heel makkelijk met elkaar. Ik weet ook van mezelf dat ik soms niet direct voel wat er in me omgaat. Dan heb ik Patrick nodig die doorvraagt. Dat hebben we echt geleerd.”

Het 7-7-7-plan waarmee Kelly haar relatie wil beschermen

Nu de geboorte dichtbij komt, voeren de gesprekken niet alleen over luiers en opvang. “Natuurlijk hebben we het over praktische dingen, maar vooral over hoe we elkaar niet uit het oog verliezen.”

Daar maakten ze zelfs een concreet plan voor. “Iedere zeven dagen willen we, al is het maar tien minuten, samen een kop koffie halen.. Gewoon even een mini-date. Iedere zeven weken plannen we een avond samen en iedere zeven maanden willen we een nachtje weg.”

Kelly legde het idee voor aan haar vriendinnen met kinderen. “Ik dacht eerst: is dit wel haalbaar? Maar iedereen zei juist dat het slim is. Je kunt beter zo’n gewoonte opbouwen voordat je hem echt nodig hebt.”

Na bijna vier jaar voelt Kelly zich nu echt klaar voor het moederschap. “Toen we begonnen met proberen dacht ik dat ik er al klaar voor was. Maar juist door alles wat we hebben meegemaakt, ben ik langzaam aan het idee gewend geraakt. Ik kan nu echt zeggen dat ik er klaar voor ben.”

Ook praktisch hebben zij en Patrick hun weg gevonden. Kelly blijft parttime als stewardess werken, naast haar werk als influencer. “Dat geeft juist veel vrijheid. Als ik vlieg ben ik een paar dagen weg, maar daarna ben ik ook weer lang thuis. En gelukkig hebben we opa’s en oma’s die graag willen oppassen.”

Waarom Kelly bewust in het ziekenhuis bevalt

Nu de uitgerekende datum nadert, verschuift de aandacht langzaam naar de bevalling. Spannend? Zeker. Maar vooral bijzonder. “Ik zie de bevalling als een groot avontuur. Ik ben niet echt een controlfreak en kan verrassingen meestal goed aan.”

Vanwege een medische voorgeschiedenis bevalt ze in het ziekenhuis. Eén wens heeft ze wel. “Ik hoop vooral niet op mijn rug te hoeven bevallen. Dat lijkt me zo onnatuurlijk. Ik zie mezelf eerder op handen en knieën of in een andere houding.”

De eerste dagen na de geboorte wil het gezin vooral genieten van hun bubbel. “Die tijd is echt voor ons. Natuurlijk mogen een paar vrienden en familie langskomen, maar verder willen we vooral samen zijn.”

En dan zijn er nog twee huisgenoten die minstens zo nieuwsgierig lijken. “Onze katten zijn overal al op voorbereid. De box staat al in de woonkamer en daar mogen ze gewoon in liggen. Marley slaapt er elke dag in en tikt af en toe met haar pootje tegen mijn buik.”

Wat Kelly leerde van vier jaar onzekerheid

Terugkijkend op de afgelopen vier jaar ziet Kelly hoeveel ze zelf veranderd is. “Ik ben veel rustiger geworden. Ik heb veel minder FOMO en ben gewoon volwassener geworden.”

Ondanks alle pijn die de miskramen veroorzaakten, namen zij en Patrick ook iets waardevols mee uit die periode. “Ik weet nu dat we niet zo snel onderuit te krijgen zijn. Als er grote tegenslagen komen, blijven wij niet hangen in wat er misging. Dat geeft me ook vertrouwen voor straks, want natuurlijk wordt het ouderschap soms pittig.”

Na jaren van onzekerheid overheerst nu vooral één gevoel: “We hebben ontzettend veel zin om onze kleine eindelijk te ontmoeten.”

Musthaves van deze zomer volgens de redactie:

Geschreven door Anne Tonen

Hoewel journalist Anne Tonen (1987) uit Amsterdam zelf al jarenlang weet dat ze geen kinderwens heeft, ziet ze door haar leeftijd steeds meer mensen om zich heen een gezin stichten. Juist die nieuwsgierigheid naar het moderne gezinsleven en alles wat daarbij komt kijken, zorgt ervoor dat ze zich graag verdiept in persoonlijke verhalen over ouderschap, relaties en familie. Met haar achtergrond bij De Telegraaf en RTL Boulevard bouwde ze een groot netwerk op binnen de wereld van BN’ers en influencers. In haar interviews durft ze alles te vragen en zoekt ze naar eerlijke, kwetsbare verhalen waarin anderen zich kunnen herkennen. Verhalen die laten zien dat niemand alles perfect doet en waardoor lezers zich minder alleen voelen.