Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 09:02

Leestijd: 4 minuten

Maaike (42): ‘Mijn dochter spijbelt geregeld, maar eerlijk gezegd snap ik haar wel’

Maaikes dochter (14) spijbelt af en toe, en hoewel ze weet dat dat officieel niet mag, kan ze er als moeder moeilijk boos om worden. De school waar haar dochter zit, is volgens Maaike een slechte match. De sfeer in de klas is naar en haar dochter voelt zich er al lange tijd ongelukkig.

“Ik weet dat ik dit eigenlijk niet hardop zou moeten zeggen, maar ik snap mijn dochter soms gewoon. Ze zit op een school waar ze zich totaal niet prettig voelt. De klas is verschrikkelijk; er zijn constant ruzies en gedoe en ze heeft het gevoel dat ze er niet tussen past. We hebben meerdere keren met school gesproken en ik heb echt geprobeerd om iets te veranderen, maar uiteindelijk verandert er weinig. Ze moet nog twee jaar en daarna kan ze naar het mbo. Ze wil heel graag de kappersopleiding doen en daar kijkt ze echt naar uit. Het is eigenlijk het enige waar ze op dit moment enthousiast over is.

Ongelukkig op school 

Ik keur spijbelen natuurlijk niet goed en ik weet dat ze naar school hoort te gaan en dat ze niet iedere keer kan besluiten dat ze thuisblijft omdat ze geen zin heeft. Maar ik merk dat ik anders naar het gedrag kijk, omdat ik weet waarom ze het doet. Als ze op een ochtend helemaal overstuur is en zegt dat ze echt niet naar die klas wil, kan ik haar moeilijk vertellen dat ze zich niet zo moet aanstellen. Ik weet namelijk dat ze zich daar echt ongelukkig voelt.

Geen andere school in de buurt

We hebben geen andere school in de buurt waar ze zomaar naartoe kan. Verhuizen is geen optie en haar iedere dag een uur heen en een uur terug laten reizen lukt ook niet met mijn werk. We zitten dus een beetje vast. Ik probeer haar vooral te helpen om de dagen waarop ze wel naar school gaat zo goed mogelijk door te komen. Ze weet dat ze haar diploma moet halen en dat ze die twee jaar uiteindelijk nodig heeft om te kunnen doen wat ze wil. Soms zegt ze: ‘Mam, ik wil gewoon naar een plek waar mensen hetzelfde leuk vinden als ik.’ En dan denk ik: ja, dat snap ik.

Gevolgen van spijbelen 

Natuurlijk heb ik ook gesprekken met haar over de gevolgen van spijbelen, want we kunnen problemen krijgen met school en uiteindelijk misschien zelfs met de leerplicht. Ik wil niet dat ze denkt dat ik spijbelen normaal vind, maar ik wil ook niet liegen over mijn eigen gevoel. Als ze af en toe een ochtend thuisblijft, omdat ze echt even niet meer kan, vind ik dat eerlijk gezegd niet het grootste probleem. Ik ben veel bezorgder over de vraag waarom een kind van veertien zich zo ongelukkig voelt op school.

Veilige plek

Ik hoop vooral dat ze de komende twee jaar doorkomt zonder dat het haar helemaal opbreekt. We proberen thuis zoveel mogelijk een veilige plek voor haar te zijn. Ze weet dat ze alles kan vertellen en dat we haar serieus nemen. En als ze straks naar het mbo gaat, hoop ik dat ze eindelijk op een plek komt waar ze wél energie krijgt van school.

Vrolijke kant terugzien

Ze wil kapster worden, is creatief en vindt het heerlijk om met haar handen bezig te zijn. Als ik haar daarover hoor praten, hoor ik weer mijn vrolijke dochter. Die kant van haar wil ik graag terugzien en tot die tijd zullen we moeten zoeken naar een manier om haar door deze schooljaren heen te helpen.” 

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties