Ruth Smeets Leeftijd vandaag, 13:01

Leestijd: 8 minuten

Miss Nederland Melissa werd als 6-jarige gepest: ‘Soms denk ik nog steeds: zie je wel, ik ben niet slim’

Wat voor de buitenwereld misschien leek op kinderplagerijen, veranderde voor Melissa Bottema (26) jarenlang de manier waarop ze naar zichzelf keek. Nu, als Miss Nederland 2026, vertelt ze waarom pesten nooit ‘erbij hoort’ en hoe ze omgaat met de gevolgen van haar verleden.

“Ik was ongeveer zes jaar oud toen ik vaak hoorde dat ik raar, anders en niet slim was. In die jaren word je als kind nog volop gevormd. Op een gegeven moment ging ik mezelf ook zo zien. Ik kreeg negatieve gedachten over mezelf, die jarenlang bleven. Dat ik vroeger werd gepest, heeft mijn zelfbeeld veranderd.

Wat volwassenen niet zagen

Ik denk eigenlijk dat niemand echt doorhad wat er gebeurde, ook mijn ouders niet. En ik weet dat het hen nog steeds erg raakt dat ze dat destijds niet hebben gezien. Ik was zo jong dat ik zelf niet eens doorhad dat het niet normaal was hoe andere kinderen tegen mij deden. Ik dacht: dit hoort er blijkbaar bij, dit gebeurt vast ook bij andere kinderen.

Juist daarom is het zo belangrijk dat ouders en docenten alert zijn op wat er binnen een klas gebeurt. Een kind van zes of zeven kan vaak nog niet overzien wat bepaalde woorden of gedragingen kunnen doen. De gevolgen kunnen veel langer meegaan dan we beseffen. Ik volgde jaren later een psychologisch EDMR-traject, wat me ontzettend heeft geholpen om mezelf beter te begrijpen en mijn gedachten een plek te geven.

De echo van vroeger

Toch zitten sommige gedachten van vroeger nog steeds in mijn hoofd. Bijvoorbeeld het idee dat ik niet slim ben of raar. Dat merk ik bijvoorbeeld wanneer ik iets zeg waar mensen om moeten lachen, of wanneer iemand een reactie geeft die in mijn ogen wat bot overkomt.

Dan kan er heel snel een gedachte door me heen schieten als: zie je wel, ik zeg iets doms, dus ik ben niet slim. Het verschil is dat ik die gedachten nu beter herken. Daardoor hebben ze gelukkig niet meer hetzelfde effect op me als een paar jaar geleden. Maar ze kunnen nog steeds ineens opdoemen.

Je waarde is niet afhankelijk van anderen

Vroeger dacht ik dat de mening van anderen bepaalde wie ik was. Als mensen mij raar of anders vonden, dacht ik dat er iets mis met me was. Nu kan ik daarin beter onderscheid maken.

Populariteit of de mening van anderen bepaalt niet hoeveel je waard bent. Ook nu ik Miss Nederland ben en veel mensen een mening over me hebben, blijft dat iets waar ik bewust mee omga. Voor mij gaat het er uiteindelijk om dat ik mezelf ken en weet wie ik ben, ook op momenten waarop niet iedereen me begrijpt of leuk vindt. Dat leerde ik juist door mijn ervaringen.

Je bent niet alleen

Word je gepest, vertel het dan aan iemand die je vertrouwt. Ook als je denkt dat het misschien niet belangrijk genoeg is of dat niemand je zal begrijpen. Wat er met je gebeurt, is niet jouw schuld.

Je hoeft niet alleen met die gevoelens rond te lopen. En misschien nog wel het belangrijkste: de dingen die anderen over jou zeggen, bepalen niet wie jij bent.

Begrip en empathie

Wat ervoor nodig is om scholen écht als een plek voor iedereen te laten voelen? Ik denk dat het begint met goed kijken en écht luisteren. Pesten gebeurt niet altijd op een manier die voor volwassenen meteen zichtbaar is. Daarom is het belangrijk dat docenten niet alleen letten op wat er letterlijk gebeurt, maar ook oog hebben voor veranderingen in gedrag en voor de dynamiek binnen een klas.

We mogen kinderen al op jonge leeftijd leren welke impact hun woorden en gedrag op een ander kunnen hebben. Niet alleen vanuit de gedachte dat iets niet mag, maar vanuit begrip en empathie. Kinderen mogen leren om zich in een ander te verplaatsen en zich bewust te worden van wat hun gedrag met iemand kan doen.

De gevolgen blijven langer

Als samenleving schieten we nog tekort in de manier waarop we de gevolgen van pesten soms onderschatten. We denken misschien dat pesten bij een bepaalde leeftijd hoort en dat een kind er later vanzelf wel overheen groeit. Maar ervaringen uit je jeugd kunnen veel langer doorwerken en invloed hebben op hoe je naar jezelf en anderen kijkt.

Juist daarom steun ik de Week tegen Pesten zo sterk. Het zorgt ervoor dat pesten bespreekbaar blijft en dat kinderen, ouders en scholen worden aangemoedigd om niet alleen te praten over pesten wanneer het misgaat, maar ook over de preventie ervan.”

Geschreven door Ruth Smeets

Ruth Smeets is freelance journalist met een voorliefde voor verhalen over gezond eten en mentale gezondheid. Ze schrijft onder meer over over voedingstrends en het ontwikkelen van een positieve relatie met eten. Voor J/M Ouders maakt ze de rubriek ‘Het eetdagboek van…’, waarin ze ouders bevraagt over eetgewoontes en tafelrituelen. Ruth woont in Frankrijk, waar ze haar dagen vult met schrijven, wandelen en (hoe kan het ook anders?) koken en bakken voor geliefden, het liefst tot het hele huis ruikt naar zelfgebakken bananenbrood of een zacht pruttelende stoof.

Reacties