Opgebiecht: ‘Ik hoop stiekem dat het vriendje van mijn dochter het snel uitmaakt’
Annemiek (43) heeft grote moeite met het vriendje van haar dochter (16). Ze vindt hem onaardig, dominant en ziet hoe haar dochter zich steeds meer aanpast aan zijn wensen. Omdat ze bang is dat haar dochter zelf nooit een punt achter de relatie zal zetten, hoopt Annemiek stiekem dat haar vriendje het doet.
“Mijn dochter is zestien en heeft sinds een maand of acht verkering met een jongen van achttien. Toen ze voor het eerst vertelde dat ze verliefd was, vond ik dat ontzettend leuk. Ik herinner me mijn eigen eerste vriendje nog goed en weet hoe bijzonder die eerste verliefdheid kan voelen. Ik verheugde me erop om hem te ontmoeten en hoopte vooral dat ze iemand had gevonden bij wie ze helemaal zichzelf kon zijn.
Eerste indruk
Helaas was mijn eerste indruk niet geweldig. Hij kwam bij ons eten en zei nauwelijks gedag toen hij binnenkwam. Tijdens het eten zat hij regelmatig op zijn telefoon en als ik hem iets vroeg, kreeg ik korte antwoorden. Ik probeerde het nog goed te praten: misschien was hij zenuwachtig of vond hij het ongemakkelijk om bij de ouders van zijn vriendin aan tafel te zitten. Maar naarmate ik hem vaker zag, werd mijn gevoel eigenlijk alleen maar slechter.
Hij maakt regelmatig opmerkingen waar ik me aan erger. Als mijn dochter iets vertelt, onderbreekt hij haar of maakt hij er een grapje over. Laatst vertelde ze enthousiast dat ze misschien met vriendinnen naar een concert wilde. Hij zei meteen dat ze daar toch helemaal niet van hield en dat het veel te duur was. Mijn dochter lachte wat ongemakkelijk en zei vervolgens dat hij waarschijnlijk gelijk had.
Voortdurend bezig met hem
Dat soort dingen gebeuren steeds vaker. Ze droeg vroeger graag opvallende kleding, maar sinds ze met hem is, kiest ze vooral dingen waarvan hij heeft gezegd dat hij ze mooi vindt. Ze spreekt minder af met haar vriendinnen en lijkt voortdurend bezig met wat hij ergens van vindt. Als hij een bericht stuurt, laat ze alles vallen om te antwoorden.
Ik heb geprobeerd daar voorzichtig met haar over te praten. Ik vroeg of ze nog wel genoeg tijd had voor haar vriendinnen en of ze zich prettig voelde in de relatie. Ze werd meteen boos. Volgens haar bemoei ik me overal mee en begrijp ik niet hoe verliefd ze zijn. Ze zei dat ik hem gewoon geen eerlijke kans geef.
Voorzichtig
Misschien heeft ze daar deels gelijk in. Ik vind hem niet aardig en dat zal ze ongetwijfeld merken. Ik doe mijn best om beleefd te blijven, maar ik kan niet enthousiast doen over iemand die mijn dochter steeds kleiner lijkt te maken. Mijn man vindt dat we voorzichtig moeten zijn, want hij is bang dat ze zich juist meer aan haar vriendje vastklampt als wij te veel kritiek leveren.
En dus houd ik me meestal in. Maar ik moet iets bekennen waar ik me behoorlijk voor schaam: ik hoop stiekem dat haar vriendje het uitmaakt. Ik weet dat dat gemeen klinkt en mijn dochter zou er ontzettend verdrietig van worden en natuurlijk wil ik haar geen liefdesverdriet bezorgen. Maar ik denk soms dat dat verdriet uiteindelijk beter zou zijn dan blijven in een relatie waarin ze zichzelf steeds meer kwijtraakt.
Een beetje hoop
Het ergste is dat ik bij iedere ruzie een klein beetje hoop krijg. Laatst hadden ze een flinke woordenwisseling omdat hij boos was dat ze met vriendinnen naar een verjaardag wilde. Ze kwam huilend thuis en zei dat ze even niet met hem wilde praten. Ik troostte haar, maar diep vanbinnen dacht ik: misschien is dit het moment waarop het eindelijk stopt.
De volgende ochtend was alles alweer goed. Hij had een lief bericht gestuurd en zij was meteen weer vrolijk. Ik voelde me bijna teleurgesteld. Dat vond ik zo’n lelijk gevoel van mezelf. Welke moeder hoopt er nou dat haar dochter wordt gedumpt?
Eigen ervaringen opdoen
Ik weet ook wel dat ik niet kan bepalen met wie ze verkering heeft. Ze moet haar eigen ervaringen opdoen en leren wat ze wel en niet prettig vindt in een relatie. Maar het is ontzettend moeilijk om toe te kijken als je ziet dat je kind zich steeds aanpast om iemand anders tevreden te houden.
Vorige week vertelde ze dat ze misschien niet meer mee wilde op vakantie met ons gezin, omdat haar vriendje haar dan te lang zou moeten missen. Toen heb ik wel duidelijk gezegd dat ik het belangrijk vind dat ze haar eigen plannen blijft maken. Ze vond dat ik overdreef, maar ik zag ook dat ze erover nadacht.
Kan altijd bij mij terecht
Ik probeer haar nu vooral te laten merken dat ze altijd bij me terechtkan. Ik wil niet dat ze bang wordt om iets te vertellen omdat ik meteen zeg dat ik haar vriendje toch al niets vond. Als het ooit uitgaat, wil ik degene zijn bij wie ze kan uithuilen, niet degene die opgelucht roept dat ik het altijd al had gezegd. Maar als ik heel eerlijk ben, kijk ik nog steeds met een beetje hoop naar iedere ruzie. Niet omdat ik haar verdriet gun, maar omdat ik zo graag wil dat ze weer dat vrolijke, zelfverzekerde meisje wordt dat ze was voordat hij in haar leven kwam.”
* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.
Meer Opgebiecht verhalen lezen?
- Opgebiecht… Ik kan niet wachten totdat mijn zoon het huis uitgaat
- Opgebiecht… De kinderbijslag gebruik ik voor mezelf
- Opgebiecht… ‘Mijn man denkt dat ik iedere maand 1000 euro spaar, maar ik maak alles op’
- Opgebiecht… ‘Ik maak het huiswerk en de werkstukken van mijn zoon (14)’
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2025%2F08%2FWhatsApp-Image-2025-08-17-at-15.29.56.jpeg)