Patricia (37) heeft een hekel aan speelafspraken: ‘Ik kijk vooral uit tot ze weer weg zijn’
Patricia (37) gunt haar kinderen van 9 en 6 jaar volop speelafspraken, maar zelf ziet ze er iedere keer tegenop. Toch zegt ze bijna altijd ja als een vriendje wil komen. “Eigenlijk voel ik direct paniek opkomen.”
“Als ik mijn kinderen van school haal en een kind vraag of het bij ons mag spelen, dan voel ik eigenlijk direct paniek opkomen. Ik weet namelijk precies wat me te wachten staat: een middag vol lawaai, speelgoed dat overal ligt en kinderen die voortdurend iets willen. Toch hoor ik mezelf negen van de tien keer ‘prima’ zeggen.
Patricia kijkt bij speelafspraken vooral uit naar het moment dat kinderen vertrekken
Ik ben blij dat mijn twee kinderen allebei veel vriendjes hebben. Bij het hebben van veel vriendjes horen natuurlijk ook speelafspraken, dus het komt zeker elke week voor dat er wel een vriendje over de vloer komt. Als ik eerlijk ben kijk ik vooral uit naar het moment waarop het kind weer op wordt gehaald.
Het begint namelijk al bij de voordeur. Als er een vriendje van een van mijn kinderen binnenkomt, is direct de hele sfeer in huis anders. Jassen belanden op de grond, schoenen worden nog net niet uitgetrapt en binnen tien minuten ligt de hele woonkamer vol met spullen.
Limonade, koekjes en rommel: speelafspraken kosten Patricia veel energie
En dan heb ik het niet eens over het gezeur over eten en drinken. De een wil geen water drinken en wil alleen limonade, de ander wil geen snackfruit, maar alleen koekjes. Ik weet dat kinderen gewoon kinderen zijn, maar ik heb gewoon weinig geduld. Als de kinderen op school zitten, ben ik ook aan het werk. Als we dus thuiskomen dan wil ik ook even rustig zitten met een kopje thee, maar dat lijkt onmogelijk te zijn.
Ik vind het ook irritant dat sommige ouders speelafspraken zien als gratis opvang. Dan spreken we bijvoorbeeld af dat een vriendje tot 16.30 uur blijft en dan krijg ik om 16.45 uur pas een berichtje dat het toch wat later wordt, omdat werk of hun sportafspraak uitloopt. Of ze vragen zelfs of hun kind met ons mee kan eten. Ik baal daarvan, want afspraak is afspraak, toch?
Vriendinnetje van dochter doorzoekt zelfs het nachtkastje van Patricia
Laatst had mijn dochter een vriendinnetje over de vloer en zij zat werkelijk overal aan. Ze had zelfs mijn nachtkastje overhoop gehaald. Ik heb haar toen duidelijk aangegeven dat mijn slaapkamer privé is, dat ze in de woonkamer en in de slaapkamer van mijn dochter mag spelen, maar verder niet. Toch bleef ze het maar proberen: vijf minuten later zaten ze weer op mijn bed te spelen. Toen haar moeder haar even later kwam ophalen zei ik tegen haar dat ze snel weer mocht komen spelen, terwijl ik dat natuurlijk helemaal niet meende. Ik was juist zo blij dat ze weg was.
Ondanks alles voel ik me regelmatig schuldig, want ik weet dat mijn kinderen het leuk vinden om hun vriendjes mee naar huis te nemen. Ik wil ze dat niet afpakken, maar een speelafspraak in het park of bij iemand anders thuis kan net zo gezellig zijn, toch? En dat zorgt ook net voor wat meer rust.”
* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2025%2F08%2FWhatsApp-Image-2025-08-17-at-15.29.56.jpeg)