Nicolas (25) werd op zijn 18e vader en stond op straat: ‘Ik had geen idee wat me te wachten stond’
Toen Nicolas Clercx achttien was, had hij weinig plannen voor de toekomst. Hij ging graag uit, gamede veel en leefde van dag tot dag. Tot zijn vriendin vertelde dat ze zwanger was. Kort daarna stonden ze zonder woning op straat en moest hij noodgedwongen volwassen worden. “Mijn dochter heeft mij niet automatisch ambitieus of succesvol gemaakt. Dat werk heb ik zelf moeten doen. Maar ze heeft mij wel veel vroeger een reden gegeven om mezelf serieus te nemen.”
“Ik weet nog precies waar ik was toen ik hoorde dat ik vader zou worden. Ik zat op school en was met vrienden aan het spijbelen om pizza te gaan eten. Toen belde mijn vriendin: ‘Ik ben zwanger.’ Mijn eerste reactie was: ‘Oké, dan gaan we onze verantwoordelijkheid nemen.’ Alleen had ik geen idee wat die verantwoordelijkheid precies zou betekenen.
Als jonge gast was ik allesbehalve ambitieus. Ik ging graag uit, gamede veel en leefde van dag tot dag. Plotseling moest ik nadenken over een toekomst waar ik nooit serieus bij had stilgestaan. Mijn vriendin stond dichter bij het afronden van haar studie, dus besloten we dat zij verder zou studeren en ik zou gaan werken. Ik stopte met school en begon geld te verdienen. We moesten immers ook een huishouden opbouwen.
Van de ene op de andere dag op straat
Mijn vriendin en ik woonden op dat moment bij mijn moeder. Het plan was om nog een paar jaar thuis te blijven en geld te sparen. Maar door spanningen tussen mijn ouders en ons als koppel liep dat anders. Toen mijn vriendin ongeveer twee maanden zwanger was, werden we van de ene op de andere dag aan de deur gezet. We stonden letterlijk op straat, zonder woning of concreet plan.
Gelukkig konden we terecht bij de bazin van mijn vriendin, waar zij via een leercontract werkte. We woonden ongeveer een maand bij haar. In die periode ben ik meteen werk gaan zoeken. Niet omdat ik plotseling een passie voor werken had ontwikkeld, maar omdat er geen andere mogelijkheid was.
Daarna vonden we ons eerste appartementje in Deinze. Ik was achttien en wist nauwelijks wat ik met mijn eigen leven wilde, maar moest plotseling verantwoordelijkheid dragen voor dat van iemand anders. Soms plaatst het leven je voor een verantwoordelijkheid waarvoor je nog niet klaar bent. Dan moet je er toch iets van maken.
Een reden om te werken
Het besef dat ik vader was, kwam pas echt binnen toen mijn dochter werd geboren. Tijdens de zwangerschap weet je dat er een kindje komt, maar dat blijft ergens abstract. Tot je voor het eerst je eigen dochter vasthoudt. Ik herinner me vooral hoe klein en kwetsbaar ze was. Je beseft dat dit mensje volledig op jou rekent. Voor die tijd had ik een hekel aan werken. Ik vond het niet leuk en zag er weinig betekenis in. Na haar geboorte veranderde dat. Niet dat ik ineens iedere ochtend enthousiast mijn bed uit sprong, maar ik wist waarvoor ik het deed. Voor het eerst draaide mijn leven niet uitsluitend om mezelf.
Dat betekent niet dat ik alles goed heb aangepakt. Ik werkte als tuinman, maar op een gegeven moment zag ik het niet meer zitten. Ik was ongelukkig met wat ik deed, maar wist ook niet wat ik dan wél wilde. Uiteindelijk besloten mijn werkgever en ik uit elkaar te gaan. Ik had een financiële buffer, maar geen concreet plan. Ook mijn cannabisgebruik speelde een rol. Ik had jarenlang wiet gerookt en was daar grotendeels mee gestopt toen ik vader werd, maar helemaal verdwenen was het niet. Binnen mijn relatie waren er bovendien moeilijke momenten. We waren allebei jong en kregen in korte tijd veel verantwoordelijkheid en stress te verwerken. Dat leidde soms tot stevige ruzies.
Achteraf besef ik dat verantwoordelijkheid nemen en emotioneel volwassen zijn twee verschillende dingen zijn. Je kunt besluiten voor je gezin te zorgen, maar daarmee heb je nog niet de zelfdiscipline en emotionele stabiliteit die daarvoor nodig zijn. Die heb ik moeten ontwikkelen, soms op de moeilijke manier.
Niet langer geloven in de beperkingen van anderen
Op een gegeven moment wilde ik meer uit mijn leven halen. Ik had geen diploma, was jong vader geworden en had geen duidelijk carrièrepad. In mijn hoofd waren dat allemaal beperkingen. Ook mensen in mijn omgeving hadden weinig vertrouwen in mij. Soms waren dat juist mensen die dicht bij me stonden. Ze gaven me het gevoel dat ik weinig zou bereiken. Op een gegeven moment begon ik dat zelf ook te geloven.
Ik wilde niet langer dat mijn gebrek aan diploma’s of de verwachtingen van anderen bepaalden wat ik kon bereiken. Via sales ben ik vanaf nul begonnen. Stap voor stap ontdekte ik waar mijn talenten lagen en hoeveel ik kon bereiken als ik ergens echt mijn schouders onder zette. Inmiddels heb ik op mijn 25e een mooie carrière opgebouwd.
Geld maakt je geen beter mens of betere vader. Maar voor mij heeft het een symbolische betekenis: het laat zien dat de beperkingen die anderen voor mij zagen, niet mijn werkelijke beperkingen hoefden te zijn. Ik denk dat ik zonder mijn dochter veel langer in die richtingloze fase was blijven hangen. Zij heeft mij niet automatisch succesvol gemaakt; dat werk heb ik zelf gedaan. Maar ze gaf me wel eerder een reden om mezelf serieus te nemen.
Een moeilijke start hoeft geen slechte toekomst te betekenen
Als ik iets tegen de jongen van achttien zou willen zeggen die ik toen was, dan is het dat hij meer in zichzelf mag geloven. Ik heb jarenlang te veel waarde gehecht aan de mening van anderen. Natuurlijk kun je niet alles bereiken door er maar hard genoeg in te geloven. Er zijn omstandigheden die je niet zelf kiest. Maar je eigen overtuigingen hebben wel invloed op wat je probeert en hoeveel moeite je bereid bent te doen.
Tegen jonge mannen die onverwacht vader worden, zou ik willen zeggen: je leven is niet voorbij. Het wordt moeilijk. Je zult dingen moeten opgeven en fouten maken. Maar een moeilijke start hoeft geen slechte toekomst te betekenen. Wacht ook niet tot je je helemaal klaar voelt om verantwoordelijkheid te nemen. Ik voelde me op mijn achttiende absoluut niet klaar. Je groeit erin door elke dag opnieuw te proberen de juiste keuzes te maken.
Vandaag heb ik veel vertrouwen in mezelf. Niet omdat ik denk dat alles vanzelf lukt, maar omdat ik weet hoeveel ik bereid ben te leren, te veranderen en ervoor te werken. Als ik naar mijn dochter kijk, besef ik dat zij niet alleen mijn leven heeft veranderd. Ze heeft mij ook een reden gegeven om mezelf te veranderen.”
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2025%2F09%2FSchermafbeelding-2023-07-03-om-10.03.07.png)
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F11%2F1794597792704.jpeg)