Moeder (50) over loslaten en vertrouwen: ‘Ik leerde dat mijn pubers veel meer zelf kunnen dan ik dacht’
Saskia Snijders (50) dacht lange tijd dat ze haar kinderen hielp door veel voor hen op te lossen. Gaandeweg ontdekte ze dat haar liefdevolle bemoeienis ook voortkwam uit controle uit angst. Pas toen ze leerde loslaten, veranderde er iets bij haarzelf én haar gezin.
“Als moeder wilde ik lange tijd alles oplossen voor mijn kinderen. Ik wilde ze beschermen tegen pijn, verdriet en teleurstelling. Ook vond ik het belangrijk dat ze het goed deden op school. Ik maakte graag keuzes voor ze en wilde alles weten: wat ze deden, waar ze waren en hoe het met ze ging. Dat kwam natuurlijk uit liefde. Maar later merkte ik dat er ook iets anders onder zat: de behoefte om controle te houden, uit angst dat er iets zou gebeuren.
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F06%2FSaskia-Snijders.png)
Veranderingen vanbinnen en vanbuiten
Als persoon ben ik altijd iemand geweest die alles uit het leven wil halen. Toch was ik lange tijd vooral bezig met doorgaan, in plaats van écht leven. Door mijn werk in de accountancy kreeg ik steeds meer lichamelijke klachten. Ik lag vaak uren in bed te woelen door piekergedachten en werd moe wakker. Logisch, want ik kwam nooit echt tot rust. Ook kreeg ik steeds vaker last van mijn nek en schouders. Achteraf gezien gaf mijn lichaam al veel langer signalen, maar ik luisterde er niet naar. Tot ik voelde: er moet iets veranderen.
Ik ging anders naar mezelf kijken: wat vertelt mijn lichaam me? Welke keuzes maak ik? En hoe reageer ik eigenlijk als moeder? Steeds vaker keek ik niet alleen naar mezelf, maar ook naar mijn kinderen. Hun gedrag voelde als een spiegel. Daardoor zag ik mijn eigen patronen ineens veel scherper en ontdekte ik wat voor invloed mijn eigen gedrag had.
Ik koos ervoor om vaker te doen waar ik écht blij van word. Mijn dag rustig beginnen met muziek en een kop koffie, bijvoorbeeld. En ik zorg ervoor dat mijn agenda niet te vol staat. Ik geniet van ruimte voor spontaniteit en het feit dat ik niet álles hoef te plannen. Daardoor werd ik steeds bewuster en leerde ik mezelf beter begrijpen. En wat blijkt? Naarmate ik zelf veranderde, veranderde er ook veel binnen ons gezin en bij mijn kinderen.
Loslaten en vertrouwen
Altijd alles willen oplossen kostte ontzettend veel energie. Toen ik daar met mijn kinderen over sprak, ontdekte ik dat mijn hulp vaak helemaal niet nodig was. Ik realiseerde dat zij zelf heel goed voelen wat bij hen past. Ze mogen hun eigen keuzes maken, hun eigen ervaringen opdoen en fouten maken. Daardoor leren ze wie ze zijn en wat voor hen belangrijk is. Dat liet me zien dat ik meer mag vertrouwen en loslaten.
Ik ben nu minder perfectionistisch en blijf niet meer hangen in fouten. Ook ben ik gestopt met eindeloos overdenken. Steeds vaker denk ik: ik doe het gewoon en zie wel hoe het loopt. Daardoor ervaar ik niet alleen meer rust in mezelf, maar ook in huis.
Mijn dochter vond het lange tijd lastig om keuzes te maken. Daarom hielp ik haar veel. Sinds ik daarmee ben gestopt, moet ze wel zelf beslissen. Dat gaat niet altijd goed, maar ze leert van haar eigen fouten. Met als resultaat dat ze nu veel sterker en zelfstandiger is.
Oude patronen
Samen eten vond ik altijd al belangrijk, maar in de praktijk gebeurde het vaak gehaast. Pubers zijn nu eenmaal druk. Na het eten gingen we van tafel en verdween iedereen weer in zijn eigen wereld.
Nu blijven we veel langer zitten en praten we over dingen die ze meemaken en wat er speelt. Ik vind het heerlijk om gewoon achterover te leunen in mijn stoel en te luisteren naar wat ze te vertellen hebben. Dat maakt mijn dag.
Natuurlijk val ik weleens terug in oude patronen. Zo wil ik mezelf altijd bewijzen. Dan ga ik weer méér doen, harder werken of mezelf aanpassen om aan verwachtingen te voldoen. Maar zodra ik met mijn neus op de feiten wordt gedrukt, voel ik meteen: dit is wat ik niet meer wil. Dat brengt me terug naar het nu.
Boodschap voor moeders
Waarom vinden wij moeders zo vaak dat we voor het hele gezin moeten zorgen? Uiteindelijk heb je alleen jezelf in de hand. Door goed voor jezelf te zorgen en te doen waarvan je gelukkig wordt, ontstaat er meer rust in jezelf én in je gezin. Laat los wat je niet dient. Niet alles hoeft perfect en je hoeft niet alles te dragen.”
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2025%2F10%2Fruth.jpg)