Volgens deze orthopedagoog voeden we kinderen per ongeluk te veilig op: ‘We willen het té goed doen’
Kinderen beschermen, begeleiden en helpen: het hoort bij opvoeden. Maar volgens orthopedagoog Daniëlle Goedhart-Bax (39) slaan we daarin steeds vaker door. Met alle gevolgen van dien.
Daniëlle opent ons gesprek met een treffende zin: “We zitten zo op preventie, dat kinderen minder leren omgaan met het echte leven.”
J/M Ouders sprak eerder met Daniëlle Goedhart-Bax over drukke kinderen, en waarom die niet lastig zijn, en over waarom ouders schrikken van een vmbo-advies.
Kinderen als ‘project’
Volgens Goedhart-Bax is de druk op ouders groter dan ooit. “Kinderen liggen continu onder een vergrootglas. Van metingen in de buik tot schooladviezen: alles wordt gevolgd en beoordeeld.
Dat zorgt ervoor dat ouders het vooral goed willen doen. Té goed, soms. We vinden het lastig om te verdragen dat een kind zich even niet fijn voelt. Teleurstelling, frustratie of verveling? We willen het meteen oplossen.”
Te vroeg plukken
Die houding zie je vooral in westerse landen, legt ze uit. “Wij doen veel aan ‘groen plukken’. We stimuleren kinderen al heel vroeg om dingen te kunnen. Denk aan zelfstandig slapen, emoties herkennen en sociale vaardigheden ontwikkelen.”
In andere culturen gaat dat anders. “Daar wordt meer ‘geplukt wanneer het rijpt’. Kinderen groeien vanzelf in hun tempo, zonder constante stimulatie.”
Wat is ‘te veilig’ opvoeden?
Belangrijk om te benadrukken: te veilig opvoeden betekent niet dat ouders te lief of te betrokken zijn. “Je kunt bijna niet te veel liefde geven”, zegt de orthopedagoog. “Maar we proberen wél te veel te voorkomen.”
Dat zie je terug in kleine, alledaagse momenten. Ouders grijpen snel in als iets lastig wordt, nemen taken over omdat dat sneller gaat of lossen conflicten direct op. “Denk aan een kind dat zelf een ijsje wil bestellen, maar de ouder het snel even doet. Of een ruzie op het schoolplein die meteen wordt gladgestreken.”
Wat leert een kind daarvan?
Volgens Goedhart-Bax is de boodschap die kinderen onbewust meekrijgen niet onschuldig. “Dat ze het zelf niet kunnen. Of dat de wereld gevaarlijk is.
Terwijl ontwikkeling juist ontstaat op de grens van veiligheid en uitdaging. Daar waar iets spannend is, maar nog wel te overzien.”
Daniëlle Goedhart-Bax deelt regelmatig opvoedtips en haar visie op opvoeden op haar Instagrampagina.
Waarom risico’s juist nodig zijn
“Kinderen leren enorm veel van beheersbare risico’s”, legt ze uit. Situaties waarin iets spannend is, maar niet direct gevaarlijk, helpen bij het opbouwen van zelfvertrouwen. “Denk aan zelf naar school fietsen, een conflict oplossen of iets proberen zonder zeker te weten of het lukt.”
Volgens haar leren kinderen niet door complimenten alleen. “Een kind leert door te doen. Door te ervaren. Soms moet je eerst vallen om te begrijpen wat wel en niet kan.”
Minder buitenspelen, meer ongelukken
Opvallend genoeg kan te veel bescherming juist averechts werken. “We zien dat kinderen minder buiten spelen en hun motoriek minder ontwikkelen. Daardoor ontstaan er juist meer ongelukken, zoals botbreuken.”
Een paradox, noemt ze het. “Door risico’s te vermijden, worden kinderen er niet veiliger op.”
Veerkracht bouw je niet zonder tegenslag
Een belangrijk doel van opvoeden is volgens de orthopedagoog het ontwikkelen van veerkracht. “Omgaan met verlies, fouten maken, opnieuw proberen: dat zijn vaardigheden waar je je hele leven iets aan hebt.”
Maar die ontstaan niet als alles wordt voorkomen. “Je moet een kind ook leren dat het soms tegenzit, en dat je daarna weer verder kunt.”
Wanneer moet je wél ingrijpen?
Dat betekent niet dat ouders alles maar moeten laten gebeuren. “Als een kind de straat op rent of gepest wordt, moet je ingrijpen. Dan is er sprake van echte onveiligheid.”
Het verschil zit volgens haar in het soort risico. “We hebben het niet over gevaar, maar over ongemak. Over dingen die spannend zijn, maar bij het leven horen.”
‘Ik ben er, maar jij doet het’
Haar advies aan ouders: blijf beschikbaar, maar neem het niet over. “Ik zeg altijd: ik ben er, maar jij mag het proberen.
Door een stap terug te doen, geef je een kind vertrouwen. Je laat zien: ik geloof dat jij dit kunt. En soms betekent dat ook dat je even niets doet. Als je kind zijn jas vergeet en het is koud, dan is dat een leerervaring. Niet fijn, maar wel waardevol.”
Meer vertrouwen
De kern volgens Goedhart-Bax: laat het idee los dat opvoeden perfect moet. “Laat je kind struikelen. Kinderen die dat mogen, durven later meer, zijn zelfstandiger en minder bang om fouten te maken. Je wilt een kind dat goed in zijn vel zit en zijn eigen weg kan vinden. Dat bereik je niet door alles te voorkomen, maar juist door ruimte te geven.”
Favoriete speelgoed van de redactie
Onze redactie is altijd op zoek naar speelgoed dat meer doet dan alleen vermaken. Wij selecteren met zorg de mooiste en hipste producten voor ons kroost. Speelgoed dat niet alleen kwalitatief en duurzaam is, maar ook bijdraagt aan de ontwikkeling en aansluit bij de principes van Montessori: zelf ontdekken, leren door te doen en spelen met aandacht. In dit overzicht delen we onze favoriete vondsten.
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F02%2FSophie-2026.jpg.jpeg)
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F04%2FWhatsApp-Image-2026-04-01-at-13.23.31-e1775050442408.jpeg)