Ruth Smeets Kinderen vandaag, 09:02

Leestijd: 6 minuten

Ouders emigreren naar Aruba, maar niet het hele gezin gaat mee: ‘Onze oudste dochter blijft achter in Nederland’

Mariël Hozee (47) en haar man Alex (47) hebben een fijn leven in Nederland, maar vertrekken toch naar het buitenland. Een baan op Aruba voelde als een kans die ze moesten grijpen. Hun jongste dochter Zonne (17) gaat mee, terwijl oudste dochter Isis (22) in Nederland blijft. Dat maakt deze stap extra dubbel.

In de rubriek Ons leven in het buitenland vertellen ouders over hun keuze om Nederland achter zich te laten en met hun kinderen een nieuw bestaan op te bouwen in het buitenland.

“Mijn man en ik hebben altijd een zwak gehad voor het buitenland en avontuur. We reizen zo vaak we kunnen naar alle uithoeken van de wereld, maar eigenlijk voelt dat nooit als genoeg. Nadat we eerder vier jaar op Curaçao woonden, bouwden we ons leven in Nederland opnieuw op. We vonden een huis, werk, en onze kinderen werden steeds ouder. Toch bleef het buitenland trekken.

Lange tijd probeerden we een nieuwe baan te bemachtigen met voorwaarden die voor ons goed voelden. Dat lukte niet meteen. Tot mijn man vorig jaar het aanbod kreeg om te werken op Aruba. We sprongen een gat in de lucht. Niet omdat we ongelukkig zijn in Nederland. Integendeel. We hebben hier een heel fijn leven. Maar we voelen dat deze kans klopt.

Geen impulsieve beslissing

Deze zomer vertrekken we naar Aruba. De juiste voorwaarden zijn belangrijk voor ons. We willen geen ‘Ik vertrek’-taferelen met een hoop stress en nauwelijks budget. We zijn nuchter en realistisch. Eerder kwamen voor werk terug van Curaçao naar Nederland. Daarvan hebben we nooit spijt gehad. Nederland heeft ons veel gebracht. Maar het verlangen naar een internationaal leven is nooit helemaal verdwenen.

We weten nu al dat deze baan op Aruba over een paar jaar stopt. Wat daarna komt, zien we dan wel weer. Misschien een andere baan op Aruba, een wereldreis, een verhuizing naar Zweden, rondtrekken met een camper of toch ‘gewoon’ terug naar Nederland. Alle opties liggen open.

Het leven op een Caribisch eiland

Van ons eerdere avontuur op Curaçao weten we: het leven op een Caribisch eiland is fantastisch. Je geniet er van een ontspannen sfeer en hebt het hele jaar door lekker weer. Dankzij het klimaat leefden we vanzelf meer buiten: op het strand en in de natuur. En de zon was heel goed voor mijn humeur.

Bovendien voelde het leven op Curaçao voor ons minder gehaast. Natuurlijk moet er worden gewerkt en heb je ook daar dagelijkse verplichtingen, maar het voelde allemaal net iets makkelijker.

Hoe ons leven op Aruba er straks uit zal zien? Mijn man heeft er een baan, zelf ga ik remote aan het werk. Daarnaast heb ik nieuwe ideeën die ik online wil oppakken en sluit ik vrijwilligerswerk niet uit. De eerste maand verblijven we in een resort, daarna verhuizen we naar een huurwoning. Juist dat onbekende maakt het spannend. Dat hoort een beetje bij emigreren.

Jongste dochter gaat mee

Onze jongste dochter van zeventien was meteen enthousiast toen we haar vertelden over onze plannen. Ze heeft fijne herinneringen aan haar jeugd op Curaçao. Op Aruba gaat ze straks naar een internationale school. Een mooie kans om leerlingen uit verschillende landen te ontmoeten en vloeiend Engels te leren spreken.

Verder wil ze gaan kitesurfen en gaat ze op zoek naar een bijbaantje in een strandtent. Ze kijkt ernaar uit om nieuwe mensen te leren kennen en het eiland te ontdekken. Ze houdt van uitgaan en verheugt zich nu al op de clubs en beach bars op het eiland. Tegelijkertijd vindt ze de verhuizing ook spannend, zeker nu het dichtbij komt. Ze zal haar vriendinnen enorm missen en moet straks wennen op een nieuwe school.

Oudste dochter blijft in Nederland

Het moeilijkste aan deze beslissing? Onze oudste dochter van 22 jaar gaat niet mee. Aan reislust ligt het niet. Ze is een avontuurlijke dame en reisde al de hele wereld rond. Maar inmiddels heeft ze haar eigen leven opgebouwd in Nederland, met haar werk, relatie en sociale leven. Daarom koos ze ervoor in ons huis te blijven wonen.

We troosten onszelf met de gedachte dat we elkaar gewoon blijven zien, alleen minder vaak dan we zijn gewend. Gelukkig leven we in een tijd waarin videobellen heel normaal is. En ze denkt er zelfs over om over een tijdje voor een half jaar naar Aruba te komen.

Afscheid nemen hoort erbij

Verder gaan we vooral familie en vrienden missen. Net als de kleine dagelijkse dingen die je pas echt waardeert als je weg bent: een wandeling door het bos, het ruime aanbod aan winkels en producten, en de vanzelfsprekendheid waarmee alles in Nederland is geregeld.

Dat gemis hoort erbij. Emigreren betekent dat je bewust kiest voor afstand van mensen en dingen die belangrijk voor je zijn. Op Curaçao vingen we dat gemis eerder op door contact te onderhouden en bezoekjes te plannen. We blijven dan ook zeker terugkomen naar Nederland. Die bezoekjes voelen voor ons dan juist als vakantie.

Natuurlijk vinden mensen het jammer dat we weggaan, maar we krijgen vooral positieve reacties. Familie en vrienden begrijpen waarom we deze kans grijpen. En omdat we al jaren zeggen dat we weer naar het buitenland willen, waren ze ook niet echt verrast.

Droombeeld versus realiteit

We kijken liever naar wat we erbij krijgen dan naar wat we achterlaten. Het drukke leven waarin agenda’s vaak weken van tevoren al vol staan en iedereen haast lijkt te hebben, gaan we echt niet missen. We hopen op Aruba meer rust en ruimte te ervaren. Bovendien heb ik het altijd koud en baal ik vaak enorm van het weer in Nederland. Hoe heerlijk is het dat op Aruba bijna altijd de zon schijnt?

Dankzij onze eerdere ervaring weten we natuurlijk dat leven in het buitenland niet alleen rooskleurig is. Ja, de eerste periode voelt bijzonder. Alles is nieuw en je kijkt je ogen uit. Maar uiteindelijk moet je ook daar gewoon werken, boodschappen doen, de was draaien en belasting betalen.

Dat klinkt misschien minder romantisch dan mensen zouden willen, maar wij vonden die realiteit juist mooi. We hadden er niet alleen een vakantiegevoel, het eilandleven werd ons dágelijks leven. Gek genoeg voelde juist dat gewone dagelijkse leven op het eiland voor ons als een droom.

Wees eerlijk naar jezelf

Ons advies voor gezinnen die dromen van een leven in het buitenland? Praat er veel over met elkaar en wees eerlijk over zowel de leuke als moeilijke kanten. Veel mensen denken vooral aan zon, zee en avontuur. Maar emigreren betekent ook afscheid nemen, onzekerheden accepteren en opnieuw beginnen.

Bekijk je dat realistisch en wil je het nog steeds graag? Onderzoek dan de mogelijkheden en durf het avontuur aan te gaan. Je krijgt er ongetwijfeld ervaringen voor terug die je je hele leven meeneemt.”

Migratie bij kinderen

Een leven in het buitenland klinkt vaak als een droom, maar er komt veel bij kijken. J/M Ouders sprak emigratie-expert Karin Wouters over wat zo’n grote verandering doet met kinderen.

Musthaves van deze zomer volgens de redactie:

Geschreven door Ruth Smeets

Ruth Smeets is freelance journalist met een voorliefde voor verhalen over gezond eten en mentale gezondheid. Ze schrijft onder meer over over voedingstrends en het ontwikkelen van een positieve relatie met eten. Voor J/M Ouders maakt ze de rubriek ‘Het eetdagboek van…’, waarin ze ouders bevraagt over eetgewoontes en tafelrituelen. Ruth woont in Frankrijk, waar ze haar dagen vult met schrijven, wandelen en (hoe kan het ook anders?) koken en bakken voor geliefden, het liefst tot het hele huis ruikt naar zelfgebakken bananenbrood of een zacht pruttelende stoof.