Redactie Columns vandaag, 09:03

Leestijd: 3 minuten

GZ-psycholoog: waarom je om 08.15 uur tegen je kind schreeuwt terwijl je dat helemaal niet wilt

Je regelt de ochtendroutine. Maar als je kind over zijn sokken begint, verlies je je geduld. GZ-psycholoog Kimberley Slingerland legt uit waarom schreeuwen soms minder over dat ene moment zegt dan je denkt.

Het is 08.15 uur. De broodtrommels zijn gevuld, de gymtas staat klaar en je hebt al drie keer gevraagd of je kind zijn schoenen wil aantrekken. Je jongste wil opgetild worden. Je telefoon licht op met een bericht van je werk. Dan zegt je kind dat zijn sokken niet goed zitten.

‘Trek nou gewoon die schoenen aan!’ Het komt er harder uit dan je wilde. Je ziet je kind schrikken en voelt meteen spijt. De dag is nauwelijks begonnen en je hebt nu al het gevoel dat je hebt gefaald.

Waarom je om 08.15 uur al geen geduld meer hebt

Als je terugkijkt, zie je vooral dat ene moment. Maar hoe ging het daarvoor? Misschien stond je na een gebroken nacht meteen aan. Je wilde douchen, maar eerst moest iemand geholpen worden. Je ontbijt bleef staan. Je voelde irritatie, maar dacht dat je gewoon even moest doorzetten.

Je was de hele ochtend beschikbaar voor anderen, terwijl jouw eigen signalen nauwelijks aandacht kregen. Tegen de tijd dat je kind over zijn sokken begon, had je weinig ruimte meer om geduldig te reageren.

Dat maakt schreeuwen niet prettig voor je kind. Het helpt wel om te begrijpen waar je iets kunt veranderen. Alleen tegen jezelf zeggen dat je morgen rustiger moet blijven, laat alles wat eraan voorafging buiten beeld.

Mentale belasting: waarom jij thuis aan alles moet denken

Soms is alles dragen een rol die je al lang kent. Misschien voelde je als kind goed aan wanneer iemand gespannen was. Je hielp, paste je aan of zorgde dat er geen gedoe ontstond. Of je kreeg vooral waardering omdat je zo zelfstandig en verantwoordelijk was.

Dan kan het vanzelfsprekend voelen dat jij in je gezin vooruitdenkt, ongemak opvangt en zorgt dat alles doorgaat. Zelfs wanneer er iemand naast je staat, blijf jij degene die onthoudt wat er moet gebeuren.

Daar kunnen oude patronen in meespelen. Tegelijk is een ongelijke verdeling van werk en zorg een concreet probleem. Dat wordt niet opgelost doordat jij beter leert ontspannen. Er moet ook iets veranderen aan wat er op jouw bord ligt.

Waarom een vervelende sok de druppel kan zijn

Onder tijdsdruk voelt een kind dat niet meewerkt al snel als iemand die jou tegenwerkt. Je hoort jezelf denken: waarom moet dit nu weer? Maar je kind kan echt last hebben van die sok, moeite hebben met de overgang naar school of nog helemaal niet kunnen overzien hoeveel haast jij hebt.

Je hoeft dat niet allemaal op te lossen voordat jullie vertrekken. Je kunt wel proberen het gedrag minder persoonlijk te nemen: ‘Die sok zit vervelend. We moeten nu weg. Ik help je even.’ Je erkent wat er gebeurt en houdt tegelijk de grens vast.

Dat lukt makkelijker als er ook ruimte is voor jou. Een haalbare ochtend begint daarom vaak de avond ervoor, met minder taken of een andere verdeling, en soms met een verwachting die omlaag mag.

3 signalen dat je als ouder op het punt staat uit te vallen

Kijk eens naar één terugkerend knelpunt. Kan je partner de hele ochtendzorg op bepaalde dagen dragen, inclusief het onthouden van tassen en spullen? Kan iets vervallen? Kun je zelf eerst eten voordat je alles voor iedereen klaarzet?

Let ook op je vroege signalen. Een strakke kaak, gejaagd praten of steeds dezelfde opdracht herhalen kan betekenen dat je spanning oploopt. Op zo’n moment kun je kort vertragen, hulp vragen of één taak laten liggen. Niet alles hoeft op dat moment af.

Ben je toch uitgevallen, kom er dan op terug: ‘Ik schreeuwde net. Dat was niet fijn en daar ben ik verantwoordelijk voor. Ik had haast en was boos. Ik ga oefenen om dat anders te doen.’ Je kind hoeft jou vervolgens niet gerust te stellen.

De volgende ochtend mag je opnieuw beginnen. Met een concreet plan voor wat jij minder gaat dragen en hoe jij meer ruimte maakt voor je eigen spanning en behoeften. Want om je kind te kunnen blijven zien, moet er in jullie ochtend ook iemand oog hebben voor jou.

Reacties