Lotte van Zijl Scheiden vandaag, 13:03

Leestijd: 3 minuten

Verliestherapeut: zo hou je de band met je kind sterk na een verhuizing naar het buitenland

Verhuis je als ouder naar het buitenland? Dan brengt dat niet alleen praktische gevolgen met zich mee. Voor kinderen kan zo’n verandering voelen als een vorm van verlies. Toch hoeft een grotere fysieke afstand niet automatisch te betekenen dat ook de emotionele afstand groeit. Volgens verlies- en rouwtherapeut Larissa van der Molen draait het vooral om een goede voorbereiding, duidelijke afspraken en het erkennen van de gevoelens van een kind.

Hoe is de gezinssituatie?

“Elke verhuizing en de impact daarvan zijn per kind en gezin verschillend. Het hangt af van verschillende factoren. Hoe was de band vóór de verhuizing? Hoe verloopt de communicatie tussen de ouders? Is er sprake van een vechtscheiding of kunnen ouders nog goed samenwerken? Gaat het om een puber of een kind van acht jaar? Dat maakt een enorm verschil.

Laatst begeleidde ik een gezin waarbij de moeder met de kinderen naar het buitenland verhuisde, terwijl de vader in Nederland achterbleef. De ouders zorgden ervoor dat videobellen mogelijk was en stimuleerden het contact. Toch veranderde de relatie na verloop van tijd. Vijf jaar later is de band er vooral wanneer de kinderen in Nederland zijn of bij hun vader verblijven. Inmiddels zijn ze 12 en 15 jaar en krijgt hun eigen sociale leven steeds meer prioriteit. Dat is een natuurlijke ontwikkeling.

Dat betekent trouwens niet dat de band slechter is geworden. Relaties veranderen nu eenmaal. De vraag is steeds opnieuw: hoeveel willen en kunnen we investeren in het contact? Een verhuizing verandert de relatie, maar betekent niet het einde ervan.

Schets geen rooskleurig beeld

Een verhuizing kan emoties oproepen van verdriet, boosheid of afwijzing. Dat is heel normaal. Ouders maken soms de fout om het verdriet van hun kind meteen te willen oplossen. Erken gewoon wat er is. Je kunt zeggen: ‘Ik snap dat je het verdrietig vindt dat je mama of papa niet zo vaak kunt zien.’ Daarmee geef je een kind toestemming om die gevoelens te hebben.

Voorkom ook het creëren van een te rooskleurig beeld. Maak van de verhuizing geen droomverhaal, maar wees eerlijk. Zo voorkom je dat kinderen zelf allerlei fantasieën invullen of zich zorgen maken.

Laat ruimte voor verdriet en boosheid

Ouders denken soms dat hun kind het niet aankan, maar kinderen zijn vaak veerkrachtiger dan we denken. Vergelijk het met een elastiek: je rekt het even uit, maar daarna veert het weer terug. Dat betekent niet dat een kind nergens last van heeft, maar wel dat het zich vaak goed kan aanpassen. Zorg er wel voor dat kinderen niet belast worden met conflicten tussen hun ouders. Volwassen zaken horen niet thuis in de communicatie met kinderen. Laat hen gewoon kind zijn.

Betrek kinderen wel bij de plannen, ongeacht hun leeftijd. Leg uit waarom de verhuizing plaatsvindt, bijvoorbeeld vanwege werk of omdat een ouder teruggaat naar het land van herkomst. Geef kinderen ruimte om vragen te stellen en hun gevoelens te uiten. Betrekken is iets anders dan laten beslissen. Ouders blijven verantwoordelijk voor de keuzes, een kind bepaalt niet of de verhuizing doorgaat.

‘Voorspelbaarheid geeft kinderen houvast’

Na de verhuizing ontstaat vaak een nieuwe uitdaging: hoe houd je contact als je elkaar niet meer vanzelfsprekend ziet? Dat vraagt inzet van beide ouders. In het begin lukt videobellen of appen vaak prima, maar na verloop van tijd slokt het dagelijkse leven veel aandacht op. School, sport, vrienden en werk nemen het over. Het is belangrijk om het contact niet alleen aan het toeval over te laten.

Plan vaste bel- of videomomenten in om af te spreken. Voorspelbaarheid geeft kinderen houvast. Ook kleine gebaren kunnen veel betekenen. Een kaartje sturen, een tekening per post of een klein pakketje laten zien dat je aan elkaar denkt. Dat hoeft helemaal niet groot of duur te zijn.”

Verbonden expert

Larissa van der Molen

Verlies- en rouwtherapeut

Larissa is in 2001 afgestudeerd als maatschappelijk werker in 2003 afgestuurd als creatief therapeut. Zij is verlies- en rouwtherapeut, beeldend vaktherapeut, spiritueel stervensbegeleider, energetisch therapeut en reïncarnatie- en regressietherapeut. »

• Verliestherapeut: zo hou je de band met je kind sterk na een verhuizing naar het buitenland
• Rouwtherapeut Larissa (49) na 25 jaar verliesbegeleiding: ‘Kinderen voelen feilloos aan wat ouders verzwijgen’
• Mijn kind (4) heeft zijn overleden opa nooit gekend, hoe ga ik hiermee om?

Geschreven door Lotte van Zijl

Lotte van Zijl (1998) is freelance redacteur met een media- en communicatiediploma op zak en een onweerstaanbare liefde voor verhalen die mensen raken, of dit nu over psyche, lifestyle, reizen of een ander onderwerp gaat. Voor J/M Ouders spreekt ze ouders die de opvoeding net even anders doen en experts die ouders weer een stukje houvast en informatie geven. Ze houdt van zon, surfen en nieuwe culturen ontdekken en reist daarom met haar laptop in haar backpack de wereld over - van Rotterdam en Portugal tot Indonesië en Nieuw-Zeeland.