Vera Guldemeester School vandaag, 09:02

Leestijd: 3 minuten

Rebecca (42): ‘Onze zoon (15) zit op een particuliere school van 20.000 euro per jaar’

Voor Rebecca (42) was het nooit haar droom om duizenden euro’s per jaar aan een particuliere school uit te geven, maar na jaren van problemen op verschillende middelbare scholen zag ze uiteindelijk geen andere oplossing meer.

“Als iemand mij tien jaar geleden had verteld dat ik ooit 20.000 euro per jaar aan de school van mijn kind zou betalen, had ik waarschijnlijk gedacht dat diegene gek was geworden. Toch doen we het nu en eerlijk gezegd heb ik er geen seconde spijt van.

Mijn zoon heeft het op de middelbare school ontzettend moeilijk gehad. Hij heeft op drie verschillende scholen gezeten en overal kregen we uiteindelijk ongeveer hetzelfde verhaal te horen: hij was moeilijk, hij werkte niet mee, hij was snel afgeleid en hij paste niet goed binnen de groep. Op een gegeven moment dacht ik echt: ligt het nu aan mijn kind of ligt het aan de omgeving waarin hij zit?

Alles geprobeerd

We hebben gesprekken gevoerd met mentoren, zorgcoördinatoren en begeleiders en steeds hoopten we dat het beter zou worden. Maar iedere keer liep hij uiteindelijk weer vast. Hij kwam thuis met steeds minder motivatie en op een gegeven moment wilde hij gewoon helemaal niet meer naar school. Dat vond ik verschrikkelijk om te zien, want ik wist dat hij wel degelijk slim genoeg is.

Uiteindelijk kwamen we bij een particuliere school terecht. Het eerste wat mij opviel, was hoe klein de klassen waren. Er zitten op zijn particuliere school maximaal negen kinderen in een klas en daardoor krijgt iedereen veel meer aandacht. Daarnaast krijgt hij een-op-een bijles als hij ergens moeite mee heeft.

Ontzettend veel geld

20.000 euro per jaar is natuurlijk absurd veel geld voor onderwijs. Daar hoef ik niet moeilijk over te doen. We hebben er dan ook heel goed over nagedacht voordat we deze stap hebben gezet. Maar ik dacht uiteindelijk: wat heb ik aan geld op de bank als mijn kind ondertussen helemaal vastloopt?

Sinds hij hier zit, is hij enorm veranderd. Hij gaat weer met veel meer plezier naar school en ik hoor hem thuis weer praten over wat hij geleerd heeft. Dat klinkt misschien als iets kleins, maar voor ons is het gigantisch.

Eindelijk gezien voelen

Ik denk dat vooral de kleine klassen voor hem het verschil maken. Als hij iets niet begrijpt, kan een docent daar veel sneller op inspelen en hij kan zich niet zo makkelijk verstoppen in een klas met dertig leerlingen. Natuurlijk zijn er nog steeds dagen waarop hij geen zin heeft en natuurlijk gaat niet alles vanzelf, maar het voelt nu alsof we samen ergens naartoe werken in plaats van dat we iedere paar maanden een nieuwe crisis hebben.

Ons grootste doel is nu dat hij uiteindelijk gewoon zijn vwo-diploma haalt. Niet omdat dat per se het allerbelangrijkste in het leven is, maar omdat ik weet dat hij het niveau aankan en ik hem graag de kans wil geven om dat ook te laten zien. 

Voor het eerst in jaren heb ik weer het gevoel dat mijn zoon niet het probleem is, maar dat we eindelijk een omgeving hebben gevonden waarin hij wél kan groeien.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties