Laura Mulders Nieuws vandaag, 13:03

Leestijd: 3 minuten

Elianne (28) mocht haar achternaam niet doorgeven: Tweede Kamer schrapt vangnetnorm

Sinds 2024 is het mogelijk om je kind een dubbele achternaam te geven. Toch is er één opvallende voorwaarde. Om de naam van de moeder toe te voegen, is toestemming van de vader nodig.

Maar wat als je het als ouders niet eens kan worden over de achternaam van je kind? Dit overkwam Elianne Zweipfenning (28) destijds in de relatie met haar ex-partner. J/M Ouders sprak haar hierover.

“Toen ik zwanger was van mijn oudste kind had ik al de wens dat mijn zoon ook mijn achternaam mocht dragen. Maar er was nooit echt ruimte om daarover in gesprek te gaan. Dat voelde voor mij als machtsmisbruik, want waarom zijn achternaam wel en die van mij niet?”

De wet beloofde gelijkwaardigheid

In de praktijk blijkt dat moeders hierin vaak de strijd verliezen, zo ook het geval bij Elianne. Als er door de vader geen toestemming wordt gegeven, krijgen de kinderen automatisch zijn achternaam. Terwijl de wetswijziging juist moest zorgen voor meer gelijkwaardigheid tussen vaders en moeders. Al lijkt daar nu verandering in te komen.

Dinsdagmiddag werd in de Tweede Kamer gestemd over de motie van de leden Mutluer (PRO) en Sneller (D66). In deze motie staat dat de huidige ‘vangnetnorm’ snel moeten worden geschrapt en vervangen door een gelijkwaardige regeling. “Deze regeling sluit niet langer aan bij de hedendaagse opvattingen over gelijkwaardigheid tussen ouders. Bovendien kan deze regeling in situaties van intieme terreur of dwang worden ingezet als middel om macht en controle uit te oefenen”, aldus Mutluer en Sneller.

Moeders trokken aan de bel

In februari organiseerde Mutluer, samen met Bureau Clara Wichmann, een rondetafelgesprek met moeders en maatschappelijke organisaties die hun zorgen hebben geuit over deze regeling en opriepen tot een aanpassing. Ook Elianne werd hiervoor uitgenodigd, om haar verhaal te kunnen doen. “Het was bijzonder om daar met elkaar te zijn en te zien dat er meer vrouwen zijn die in dezelfde situatie zitten. Ik kende destijds niemand in een soortgelijke situatie, daar werd niet over gepraat,” vertelt Elianne.

View this post on Instagram

‘Mijn kinderen dragen maar de helft van hun verhaal’

“Na de scheiding kreeg ik de dagelijkse verantwoordelijkheid voor de kinderen en toch dragen de kinderen alleen de achternaam van hun vader. Voor mij is het kunnen toevoegen van mijn achternaam meer dan een administratief gegeven of strijd tussen ouders. Het gaat om een familiegeschiedenis, identiteit, afkomst en verbinding. Een naam die generaties heeft overleefd en die ik met liefde draag.

Voor mij voelt het als een erkenning, als ze ook mijn achternaam mogen dragen. De erkenning dat een kind twee ouders heeft en dat moederschap zichtbaar mag zijn, ook in een achternaam. Het toevoegen van mijn achternaam zou niets afnemen van hun vader, maar voegt iets toe aan mijn kinderen. Een completer verhaal over wie zij zijn en waar ze vandaan komen.”

Een stap dichter bij verandering

Een meerderheid in de Tweede Kamer stemde dinsdagmiddag voor de motie en wil de regel veranderen. Voor moeders als Elianne een positief vooruitzicht. “Het zal nog een aantal jaar duren, maar nu komt de wijziging in de wet wel erg dichtbij. Voor mijn kinderen zou het betekenen dat zij later kunnen zeggen: dit ben ik, dit is mijn vader, dit is mijn moeder en beiden horen bij mij.”

Geschreven door Laura Mulders