Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 11:03

Leestijd: 4 minuten

Joris (39): ‘Na maanden zonder seks plannen we nu elke donderdagavond tijd voor elkaar in’

Joris (39) en zijn vrouw zijn al vijftien jaar samen en hebben drie kinderen. Jarenlang kwam hun seksleven steeds verder onderaan de prioriteitenlijst te staan. Tot ze besloten iets te doen wat ze vroeger ontzettend ongezellig zouden hebben gevonden: seks inplannen.

In de wekelijkse rubriek Intiem vertellen ouders openhartig over liefde, verlangen en intimiteit na het krijgen van kinderen.

“Als je me tien jaar geleden had verteld dat mijn vrouw en ik seks in onze agenda zouden zetten, had ik je waarschijnlijk uitgelachen. Seks moet toch spontaan gebeuren? Je krijgt zin in elkaar, kruipt tegen elkaar aan en de rest volgt vanzelf. Zo ging het vroeger tenminste. We konden op een doordeweekse avond zomaar tot diep in de nacht wakker blijven en hadden in het weekend alle tijd van de wereld. Inmiddels hebben we drie kinderen van elf, acht en vier en ziet ons leven er behoorlijk anders uit.

Volle dagen 

Onze dagen zitten vol. Ik werk fulltime, mijn vrouw werkt vier dagen en daarnaast hebben we een huishouden dat nooit stilstaat. Er is altijd wel een kind dat naar sport moet, een verjaardag, een schoolactiviteit of een stapel was die nog gedaan moet worden. Tegen de tijd dat we ’s avonds eindelijk samen op de bank zitten, zijn we meestal allebei uitgeput. Dan kijken we een serie, scrollen we wat op onze telefoon en gaan naar bed.

Op een gegeven moment realiseerde ik me dat we al weken geen seks hadden gehad. Misschien zelfs maanden, op een paar momenten na. In het begin vond ik dat niet zo’n probleem. We hadden het druk en het zou vanzelf wel weer komen. Alleen kwam dat moment niet. We werden steeds meer een goed georganiseerd team dat kinderen opvoedde en rekeningen betaalde. We konden prima samenwerken, maar het voelde steeds minder alsof we geliefden waren.

Afgewezen 

Ik begon me afgewezen te voelen. Als ik mijn vrouw een kus gaf of tegen haar aankroop, zei ze vaak dat ze moe was. Dat begreep ik, maar na de zoveelste keer ging ik ook minder initiatief nemen. Zij dacht vervolgens dat ik geen behoefte meer aan haar had. We spraken er nauwelijks over, waardoor we allebei onze eigen conclusies trokken.

Op een avond kregen we er ruzie over. Niet eens een enorme ruzie, maar wel eentje die bleef hangen. Mijn vrouw zei dat ze het gevoel had dat ik alleen aandacht voor haar had als ik seks wilde. Ik vertelde dat ik haar juist miste en niet wist hoe ik dat nog moest laten merken. Toen beseften we dat we allebei ongelukkig waren met hoe het ging.

Donderdagavond 

Het idee om seks in te plannen kwam van haar. Ze stelde voor om iedere donderdagavond vrij te houden voor ons samen. Ik vond het eerst verschrikkelijk ongezellig klinken. Alsof je een afspraak bij de tandarts maakt. Maar ze legde uit dat we voor alles tijd reserveren, behalve voor elkaar. Waarom zou onze relatie minder belangrijk zijn dan de voetbaltraining van onze zoon?

Dus begonnen we ermee. De eerste donderdag voelde ontzettend ongemakkelijk. We hadden de kinderen op tijd naar bed gebracht, de keuken opgeruimd en zaten elkaar bijna verwachtingsvol aan te kijken. Ik moest er zelfs een beetje om lachen, maar na een tijdje werd het juist prettig. We hoefden niet meer te raden of de ander misschien zin had en we wisten allebei dat die avond voor ons was.

Bewust ruimte maken 

Het belangrijkste is dat seks geen verplichting is geworden. Soms zijn we allebei moe en liggen we alleen tegen elkaar aan. Soms praten we uren of gaan we samen in bad en soms hebben we wel seks. Het verschil is dat we bewust ruimte maken voor intimiteit, zonder dat een van ons zich afgewezen of onder druk gezet hoeft te voelen.

Inmiddels plannen we ook af en toe een middag samen als de kinderen op school zijn. Dan nemen we vrij, gaan ergens lunchen of blijven we gewoon thuis. Het klinkt misschien weinig romantisch om dat weken van tevoren af te spreken, maar ik merk dat ik me er juist op verheug. Dat gevoel had ik al heel lang niet meer gehad.

Elkaar terugvinden 

Ik zeg weleens voor de grap dat onze gedeelde agenda ons huwelijk heeft gered. Dat is misschien wat overdreven, maar het heeft ons wel geholpen om elkaar terug te vinden. We zijn weer meer dan alleen papa en mama. En dat is voor mij uiteindelijk veel belangrijker dan hoe spontaan ons seksleven eruitziet.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera (1989) heeft de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze (eind)redacteur voor diverse bekende (online) magazines, waaronder JM Ouders. Haar passies? Reizen, eten, interieur, edelstenen, keramiek en natuurlijk opvoeden. Ze is dan ook ervaringsdeskundige en moeder van twee kinderen van negen en vier jaar. Voor J/M Ouders verdiept ze zich in persoonlijke verhalen, rubrieken als ‘Had ik maar nooit’, ‘Opgebiecht’, dilemma’s en nog veel meer.

Reacties