Lisette Gerbrands Opvoedstijlen vandaag, 11:48

Leestijd: 3 minuten

Kinder- en jeugdprofessional over gentle parenting: ‘Steeds meer ouders twijfelen aan het stellen van grenzen‘

Steeds meer ouders kiezen bewust voor een opvoeding waarin verbinding, emotionele veiligheid en co-regulatie centraal staan. Een prachtige ontwikkeling, vindt gedragswetenschapper en kinder- en jeugdprofessional Marinda Bok (33). Toch ziet zij in haar praktijk ook iets anders gebeuren. “Veel ouders zijn niet bang voor de emoties van hun kind, maar voor wat hun eigen grens oproept. En juist daar ligt vaak de sleutel tot meer rust in huis.”

“Ik ontmoet veel ouders die het anders willen doen dan zij zelf hebben ervaren. Ze willen opvoeden vanuit verbinding, met ruimte voor emoties en vertrouwen. Dat vind ik misschien wel een van de mooiste ontwikkelingen van deze tijd. Tegelijkertijd zie ik in mijn praktijk hoe moeilijk dat soms is. Niet omdat gentle parenting niet werkt, maar omdat liefdevol begrenzen veel lastiger blijkt dan het klinkt.

Aansluiten bij emoties

Ik geloof sterk in de uitgangspunten van gentle parenting. Emotionele veiligheid, verbinding en co-regulatie vormen een belangrijke basis voor een gezonde ontwikkeling. Kinderen die zich gezien en gehoord voelen, ontwikkelen zich over het algemeen veerkrachtiger en zelfverzekerder.

Juist daarom zie ik hoe uitdagend het wordt wanneer een kind boos, verdrietig of ontregeld raakt. Veel ouders willen niet straffen, beschamen of opvoeden vanuit macht. Ze willen luisteren, uitleggen en aansluiten bij de emoties van hun kind. Maar op die momenten blijkt hoe moeilijk het is om liefdevol én standvastig te blijven. En dat heeft vaak minder met het kind te maken dan met de ouder zelf.

Liefdevolle grens

Veel ouders van nu zijn zelf opgegroeid met duidelijke grenzen, maar weinig ruimte voor emoties. Ze weten hoe het voelt om niet gezien te worden. Het is dan heel begrijpelijk dat ze hun eigen kinderen iets anders willen geven. Maar juist daardoor kan het stellen van een grens ongemerkt gaan voelen als afwijzing. Alsof je je kind aandoet wat jou vroeger is overkomen. En daar zit volgens mij precies de uitdaging. Niet omdat ouders geen grenzen willen stellen. Integendeel. De meeste ouders die ik spreek verlangen juist naar rust, duidelijkheid en verbinding. Maar grenzen roepen soms iets op uit hun eigen geschiedenis. Ik zeg daarom weleens: ouders zijn meestal niet bang voor de emoties van hun kind. Ze zijn bang dat hun grens dezelfde pijn veroorzaakt als de grenzen die zij vroeger hebben ervaren. Juist daarom geloof ik dat opvoeden niet alleen gaat over het begeleiden van een kind, maar ook over het leren begrijpen van jezelf. Want een liefdevolle grens is iets anders dan een harde grens.

Een liefdevolle grens zegt: ‘ik zie dat je boos bent, en de grens blijft staan.’ Een liefdevolle grens zegt: ‘je hoeft het er niet mee eens te zijn, maar ik blijf wel bij je.’ Dat is óók verbinding. Sterker nog, voor veel kinderen is juist die voorspelbaarheid een vorm van veiligheid. Een kind hoeft een grens niet fijn te vinden om zich er veilig bij te voelen. Het zenuwstelsel zoekt niet alleen verbinding, maar ook houvast.

Nieuwsgierig

In mijn werk zie ik daarom steeds opnieuw dat gedrag van een kind zelden op zichzelf staat. Achter gedrag zit een behoefte. Een emotie. Soms een overprikkeld zenuwstelsel. Maar heel soms laat het gedrag van een kind óók iets zien over wat er in de ouder geraakt wordt. En dat is geen oordeel. Dat is een uitnodiging. Want op het moment dat we niet alleen nieuwsgierig worden naar het gedrag van ons kind, maar ook naar onze eigen reactie daarop, ontstaat er ruimte. Ruimte om patronen te doorbreken. Ruimte om nieuwe ervaringen op te doen. Niet perfect, maar wel bewust. Ik denk dat we ouders soms onbedoeld de boodschap geven dat ze altijd rustig, eindeloos geduldig en voortdurend beschikbaar moeten zijn. Dat is een enorme lat. Kinderen hebben geen perfecte ouders nodig.

Ze hebben ouders nodig die verbinding durven maken, emoties kunnen dragen én liefdevolle grenzen blijven stellen. Juist in die combinatie ontstaat veiligheid. Misschien is dat wel de kern van opvoeden: verbinding én liefdevolle begrenzing, gedragen door een ouder die bereid is om samen met zijn kind te blijven groeien.”

Musthave volgens de redactie:

Met de steeds warmere zomers is een airco voor veel gezinnen geen overbodige luxe. Deze compacte mobiele airco zonder afvoerslang zorgt snel voor verkoeling en blaast krachtige, koude lucht. Gebruikers zijn bovendien erg tevreden: het apparaat krijgt op bol een gemiddelde beoordeling van 4,5 uit 5 sterren.

Mobiele airco zonder afvoer-mobiele airco zonder slang-3-in-1 mini-afvoerloze draagbare airconditioner-mobiele airco voor slaapkamer-3 windsnelheden, grote watertank, luchtkoeler voor slaapkamer, thuiskantoor-wit € 43,59 bij bol.com Bekijk product →

Geschreven door Lisette Gerbrands

Als moeder van twee zoons van 7 en 3 jaar ziet Lisette (1985) dagelijks hoe groot de afstand kan zijn tussen theorie en praktijk. Die ervaring neemt ze mee in haar werk, waarin journalistieke nieuwsgierigheid en herkenbare verhalen samenkomen. Met haar achtergrond in Communicatie schrijft ze vanuit Den Bosch verhalen die laten zien dat er niet één juiste aanpak bestaat. Ze biedt ouders herkenning, nuance en perspectief in een fase van het leven waarin vragen vaak belangrijker zijn dan antwoorden.