Lisette Gerbrands
Lisette Gerbrands Persoonlijke verhalen 17 mei 2026
Leestijd: 3 minuten

Mirte (37) kreeg hersenvliesontsteking en raakte in coma: ‘Ik moest alles opnieuw leren’

Voor Mirte Kloprogge (37) veranderde haar leven in korte tijd ingrijpend. Kort na het overlijden van haar vader werd ze zelf ernstig ziek. Wat begon met hoofdpijn en oorpijn, eindigde in een bacteriële hersenvliesontsteking en een coma van vier dagen. Terwijl thuis haar jonge gezin op haar wachtte, moest zij opnieuw leren lopen, lezen en begrijpen.

In de laatste weken van het leven van haar vader verbleef Mirte met haar gezin grotendeels in het ouderlijk huis. De dagen stonden in het teken van ziekenhuisbezoeken, zorgen en regelen. Tussendoor probeerde ze ook haar werk en dagelijkse leven draaiende te houden. “Ik leefde voortdurend tussen hoop en realiteit.”

Mirte (37) lag vier dagen in coma: ‘Ik leefde voortdurend tussen hoop en realiteit‘
Mirte (37) lag vier dagen in coma: ‘Ik leefde voortdurend tussen hoop en realiteit‘ Eigen beeld

De eerste weken na het overlijden probeert ze alles tegelijk te zijn: Moeder, partner, dochter en werknemer. Er was eigenlijk geen moment om stil te staan bij wat er allemaal was gebeurd. Werk was goede afleiding, maar mentaal bleef ze gevangen in de intense ziekenhuisperiode. “Achteraf realiseer ik me pas hoe zwaar die tijd werkelijk was.

Van klachten naar coma

Niet lang daarna werd Mirte zelf ziek. De eerste klachten leken onschuldig: hoofdpijn en oorpijn. “Ik dacht geen moment dat het zo ernstig was,” zegt ze. Toch verslechterde haar toestand razendsnel. Haar herinneringen aan die dagen zijn fragmentarisch. “Ik weet nog dat ik moest overgeven. Pas later hoorde ik dat ik toen al op de spoedeisende hulp was waar toevallig mijn huisarts dienst had.” Daarna verdwijnt alles uit haar geheugen. Vier dagen later ontwaakte ze uit coma.

Opnieuw beginnen

Toen Mirte bijkwam, voelde niets meer vanzelfsprekend. “Ik kon geen klok lezen, begreep mijn telefoon niet en lopen lukte nauwelijks.” De afhankelijkheid viel haar zwaar, zeker omdat ze moeder was van een baby van elf maanden. “Ik wilde er zijn voor mijn kind en gezin, maar moet eerst opnieuw leren functioneren.”

Haar herstel verliep langzaam en in kleine stappen. Vooral het besef dat simpele handelingen niet meer vanzelf gingen, was confronterend. “Zelfs begrijpen wat iemand zei, kostte energie.” Ook het verlies van een deel van haar linker gehoor had grote impact. Toch brachten juist kleine overwinningen hoop. “De eerste keer dat ik weer een stukje kon lopen voelde als een enorme mijlpaal. En ook het moment waarop ik merkte dat ik gesprekken weer beter begreep.

Steun uit de omgeving

Vanaf april begon Mirte voorzichtig met re-integreren op haar werk. Dat gaf haar houvast en het gevoel dat ze stap voor stap haar leven terugkreeg. In die periode merkte ze hoe belangrijk steun van anderen is. Haar partner nam thuis veel over en stond dagelijks aan haar zijde. Familie, vrienden en buren hielpen met koken, boodschappen doen en de zorg voor de hond. Daarnaast kreeg het gezin steun van vrijwilligersorganisaties Buurtgezinnen en Handje Helpt. Vrijwilligers ondersteunden het gezin bij de zorg voor hun zoon waardoor Mirte de rust kreeg om te herstellen. “Het is bijzonder en waardevol dat zulke initiatieven bestaan. Dat mensen willen helpen zonder dat je erom hoeft te vragen, betekent ontzettend veel.” Ook haar werkgever gaf haar de ruimte om in eigen tempo te herstellen. “Alle druk viel weg. Dat gaf rust.”

Andere kijk op het leven

De ervaring heeft haar kijk op het leven blijvend veranderd. “Gezondheid voelt niet meer vanzelfsprekend. Ik ben milder geworden, ook in werk. Presteren is niet meer het belangrijkste, balans en duurzaamheid wel.” Als moeder kijkt ze anders naar tijd. “Ik besef nog meer hoe kostbaar die momenten samen zijn.”

Hoewel ze een deel van haar gehoor verloor, heeft Mirte haar leven weer opgebouwd. “Soms voelt het nog steeds onwerkelijk. Alsof het iemand anders is overkomen. Maar het heeft me ook laten zien hoeveel veerkracht er in je zit. Ik ben volledig hersteld. En juist dat besef, dat het ook anders had kunnen lopen, maakt dat ik daar elke dag dankbaar voor ben.”

Buitenspeelgoed aangeraden door onze redactie

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Lisette Gerbrands
Geschreven door Lisette Gerbrands

Als moeder van twee zoons van 7 en 3 jaar ziet Lisette (1985) dagelijks hoe groot de afstand kan zijn tussen theorie en praktijk. Die ervaring neemt ze mee in haar werk, waarin journalistieke nieuwsgierigheid en herkenbare verhalen samenkomen. Met haar achtergrond in Communicatie schrijft ze vanuit Den Bosch verhalen die laten zien dat er niet één juiste aanpak bestaat. Ze biedt ouders herkenning, nuance en perspectief in een fase van het leven waarin vragen vaak belangrijker zijn dan antwoorden.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.