Ruth Smeets Kinderen 23 mei 2026bijgewerkt: 28 mei 2026, 14:12

Leestijd: 7 minuten

Nederlands ambassadeursgezin in Thailand: ‘De kinderen hebben hier geen grote mond’

Toen zijn man werd benoemd tot Nederlandse ambassadeur in Thailand, Laos en Cambodja, verruilde Carter Duong (48) zijn leven in de Nederlandse mediawereld voor een bestaan in Bangkok. Het gezin met drie kinderen ontdekte niet alleen een nieuwe cultuur, maar ook een andere kijk op opvoeden, familie en het dagelijks leven.

In de rubriek Ons leven in het buitenland vertellen ouders over hun keuze om Nederland achter zich te laten en met hun kinderen een nieuw bestaan op te bouwen in het buitenland.

‘Jarenlang was ik zendmanager voor Net5 en Veronica TV. Mijn echtgenoot Remco was diplomaat bij Buitenlandse Zaken en werkte op verschillende plekken in de wereld, van New York tot Kosovo en van Genève tot Jakarta en Shanghai. In de nazomer van 2021 werd hij benoemd tot Nederlandse ambassadeur in Thailand, Laos en Cambodja. Daarmee begon ons buitenlandse avontuur.

De ambassade staat in Bangkok, met de ambtswoning ernaast. Daarom verhuisden we naar deze wereldstad, met meer dan 11 miljoen inwoners. Inmiddels ben ik voltijd vader. Samen met Remco zorg ik voor onze dochter Ella (9) en onze tweeling Lily en Cooper (7). Ons gezin werd compleet door onze bruine labrador en een mini-pomeriaan, allebei gered van de straat. 

Het dagelijks leven in Thailand

Onze dagen beginnen rond half zeven, wanneer we de kinderen klaarstomen voor de internationale school. Ik check hun roosters om te zien wat ze moeten meenemen of aantrekken. Tijdens het ontbijt smeer ik broodtrommels vol boterhammen en fruit, heel Nederlands. Zodra de kinderen naar school zijn, drinken Remco en ik samen nog een kop koffie, waarna ik hem uitzwaai voor zijn werkdag op de ambassade.

Het uitlaten van de honden is mijn zenmoment van de dag. Daarna heb ik vaak nog tijd om hard te lopen of boodschappen te doen. Als Remco geen werkafspraken heeft, lunchen we graag samen. Binnen twee minuten loopt hij van zijn kantoor naar huis. ’s Middags haal ik de kinderen op en krijgen ze thuis melk en een snack. Daarna laten we samen de honden uit, zodat ook zij verantwoordelijkheid leren dragen voor onze huisdieren.

We eten vroeg, meestal rond half zes ’s, en praten dan veel met elkaar. Ella spreekt vloeiend Nederlands, maar voor de tweeling blijft het belangrijk om de taal goed bij te houden. Rond half acht gaan de kinderen naar bed. Nadat we ze hebben voorgelezen, begint onze avond. Vaak ploffen we samen op de bank voor een serie, al zijn er ook regelmatig evenementen vanuit Remco’s werk. Dan komt de babysitter langs.

Faciliteren en opvoeden

Het gezinsleven is druk: drie kinderen met ieder hun eigen schoolschema, broodtrommel, eetvoorkeuren, sportlessen en verjaardagsfeestjes. Naast al dat geregel willen we natuurlijk ook echt opvoeden. We proberen de kinderen empathie mee te geven en bewust te maken van de wereld om hen heen.

Ons leven is hectisch, mede door het diplomatenleven met alle sociale verplichtingen die daarbij horen. Toch proberen we volop te genieten. Als regenbooggezin krijgen we in Thailand veel bewondering. Het homohuwelijk bestaat hier pas ruim een jaar, terwijl Nederland het 25 jaar geleden al doorvoerde als eerste land ter wereld. We zijn trotse Nederlanders in het buitenland en dragen dat graag uit.

Beleefdheid en respect

Opvallend is hoe belangrijk familie is in Thailand. Het is een boeddhistisch land waarin mensen respectvol met elkaar omgaan. Hoe ouder je wordt, hoe meer respect je krijgt van jongeren. Kinderen hebben hier geen grote mond, dat wordt hen wel afgeleerd. In restaurants zie je hele families samen eten, van grootouders tot kleinkinderen. Veel ouders slapen bovendien met hun kinderen op één kamer. Thaise families zijn letterlijk en figuurlijk heel hecht.

Die beleefdheid en het onderlinge respect vind ik prachtig. In het verkeer hoor je nauwelijks getoeter of scheldende mensen op straat. In plaats daarvan krijg je een glimlach van vreemden, die zonder haast hun leven leiden. Niet nep of geforceerd, maar gemeend. Dat is heel anders dan in Nederland, waar we vaak gehaast en gestrest zijn, en waar het grijze, koude en natte weer ook niet helpt voor ons humeur.

Zonder speelgoed of schermen

Wel mis ik soms de gezelligheid van opgroeien met andere jonge gezinnen in de straat of buurt. Kinderen die buitenspelen of na school bij elkaar over de vloer komen. In Thailand gebeurt dat veel minder, en voor ons als ambassadeursgezin al helemaal niet. We wonen op een prachtig stuk land van de ambassade, in een veilige omgeving, maar er wonen helaas geen andere kinderen in de buurt. Dat blijft een gemis.

Tegelijkertijd leerden we hier veel. Hoewel we in een enorme internationale stad wonen, bevinden strand en jungle zich op een paar uur rijden afstand. Het ontroert me dat de kinderen zich daar urenlang vermaken zonder speelgoed, speeltuinen of schermen. Dat kan dus wél. Ook de betaalbare hulp in huis en bij het oppassen voelt als een luxe, waarvan we dankbaar gebruikmaken.

Naar school in Thailand

De internationale school in Bangkok is enorm vergeleken met Nederlandse scholen. Basisschool en middelbare school bevinden zich in hetzelfde gebouw, waardoor kinderen van drie tot achttien jaar samen naar school gaan. Er is veel aandacht voor sport, met grote sportvelden, zwembaden en complete sportcomlexen, waar bijna alle sporten worden aangeboden. Het niveau is behoorlijk competitief.

Kinderen dragen een schooluniform, iets wat mij als ouder helpt met keuzestress in de ochtend. Huiswerk krijgen ze op jonge leeftijd nauwelijks, vrijwel alles gebeurt op school. Ondanks het enorme leerlingenaantal, verloopt alles verrassend gestroomlijnd en gedisciplineerd. Als er een keer iets gebeurt, grijpen leerkrachten meteen in en worden ouders geïnformeerd. Vooral Britse internationale scholen zijn streng op het gebied van gedrag, haarstijl en het naleven van kledingvoorschriften. Dat is wel anders dan de losse sfeer die we in Nederland zijn gewend.

Thaise omgangsregels

Voor onze kinderen werkt dat goed. Ze passen zich makkelijk aan en leren van jongs af aan om respectvol te zijn naar anderen. Op school gedragen ze zich als engeltjes. Thuis worden ze bengeltjes, maar dat hoort erbij.

Wat mij betreft zouden Nederlanders de Thaise omgangsvormen best wat meer mogen overnemen. Net als de vanzelfsprekendheid dat grootouders deel uitmaken van het dagelijks gezinsleven. Dat vind ik lief en ontroerend om te zien. Families doen veel samen, van eten tot vakanties vieren, en zorgen echt voor elkaar.

Nieuw avontuur

Ik probeer altijd rekening te houden met cultuurverschillen. Nederlanders hebben graag overal een mening over, maar soms is het beter om die niet voluit te geven. Om na te denken voordat je iets zegt wat bot kan overkomen. Of het nu gaat om smaakverschillen in het eten of om religieuze ceremonieën, die hier in Thailand strikt worden nageleefd.  

Deze zomer verhuizen we, na vijf jaar in Thailand, naar de stad Hanoi in Vietnam. Remco wordt daar ambassadeur en de kinderen gaan naar de United Nations International School. Voor mij wordt het opnieuw een uitdaging om me aan te passen, maar ik heb enorm veel zin in dit nieuwe avontuur.

Terugblik op Thailand

Ik vind het prachtig dat onze kinderen de Thaise cultuur van zo dichtbij hebben leren kennen. En dat ze op school veel internationale vrienden hebben gemaakt met verschillende achtergronden. Ze leerden al jong afscheid nemen wanneer vrienden verhuisden, en ook hoe je opnieuw vrienden maakt. Daardoor ontwikkelden ze veel begrip voor anderen.

We genoten intens van de lange weekenden waarop we in de auto stapten en een paar uur later op een tropisch strand of eiland stonden om bij te komen van de drukke week. De kinderen zochten urenlang schelpen op het strand en spotten schitterende wilde dieren tijdens de vele jungletochten. Het waren vijf onvergetelijke jaren.

Advies voor andere ouders

Aan andere ouders die overwegen om naar het buitenland te verhuizen, zou ik meegeven om veel onderzoek te doen naar het land. Als het even kan, ga dan eerst een paar keer op bezoek. Maak helder wat je belangrijk vindt en denk na over de kwaliteit van voorzieningen, zoals ziekenhuizen en onderwijs. Denk ook na over het klimaat, het weer en de luchtkwaliteit. Dat wil je, zeker met jonge kinderen, niet onderschatten.’

Emigreren met kinderen? Waarom enthousiasme en weerstand vaak iets heel anders betekenen.

Buitenspeelgoed aangeraden door onze redactie

Micro Step € 164,00 bij bol.com Bekijk product →

Woom Fiets € 658,99 bij bol.com Bekijk product →

Nijdam Rolschaatsen € 49,99 bij bol.com Bekijk product →

Pop-Up Voetbaldoelen Set van 2 – Kinderen – Voetbaldoeltjes – Opvouwbaar – 120 x 90 cm – 2 stuks – Zwart € 39,95 bij bol.com Bekijk product →

VirtuFit Basketbalpaal € 79,95 bij bol.com Bekijk product →

LifeGoods Bolderkar Opvouwbaar – 94L – 70KG Draagkracht – 90x50x58CM – Draaibare wielen – Inklapbare bolderwagen € 51,99 bij bol.com Bekijk product →

Geschreven door Ruth Smeets

Ruth Smeets is freelance journalist met een voorliefde voor verhalen over gezond eten en mentale gezondheid. Ze schrijft onder meer over over voedingstrends en het ontwikkelen van een positieve relatie met eten. Voor J/M Ouders maakt ze de rubriek ‘Het eetdagboek van…’, waarin ze ouders bevraagt over eetgewoontes en tafelrituelen. Ruth woont in Frankrijk, waar ze haar dagen vult met schrijven, wandelen en (hoe kan het ook anders?) koken en bakken voor geliefden, het liefst tot het hele huis ruikt naar zelfgebakken bananenbrood of een zacht pruttelende stoof.