Ruth Smeets
Ruth Smeets Leeftijd 17 apr 2026bijgewerkt: 19 mei 2026
Leestijd: 4 minuten

Moeder (31) voedt dochter tweetalig op, maar loopt tegen pijnlijke reacties aan: ‘Je mag niet met haar spelen’

Opvoeden tussen twee culturen: hoe doe je dat? Voor ouders die zelf opgroeiden tussen twee werelden, is het vaak een zoektocht. Esther Cardenes-Wasser (31) groeide op in Spanje en voedt haar dochter op met zowel de Nederlandse als de Spaanse cultuur.

Esthers dochter (2) werd buitengesloten om haar taal
Esthers dochter (2) werd buitengesloten om haar taal Eigen beeld

“Waar ik ook ben, ik voel dat ik er nooit helemaal bij hoor. Mijn vader is Spaans, mijn moeder is Nederlands. Door het werk van mijn moeder verhuisden we vroeger meerdere keren tussen Spanje en Nederland. Op mijn achttiende verhuisde ik zelf definitief naar Nederland. Mijn ouders wonen nog steeds in Spanje.

Tussen twee culturen

Dat ik als kind tussen twee werelden leefde, werd al snel duidelijk. In Spanje was ik ‘de blonde’, in Nederland was ik ‘de buitenlander’. Al zolang ik me kan herinneren merk ik de cultuurverschillen tussen beide landen in kleine gewoontes.

Zo is het in Nederland niet vanzelfsprekend om bij vriendjes en vriendinnetjes te blijven eten. In Spanje is dat juist de normaalste zaak van de wereld. Nederlanders spreken alles van tevoren af: eten, maar ook bezoekjes en bedtijden. Ik vind het soms jammer dat je niet gewoon spontaan bij iemand kunt aankloppen. Maar dat hoort erbij. Opgroeien tussen twee culturen betekent dat je nergens helemaal thuishoort, maar uit beide werelden kiest wat bij je past.

Spaanse warmte en saamhorigheid

Hoewel ik me vaak een buitenstaander voel, zie ik het ook als een groot voordeel dat ik met beide culturen ben opgegroeid. Ik heb een open houding en ben nieuwsgierig naar andere culturen. Ook heb ik een talenknobbel en een brede blik rond de opvoeding van mijn dochter.

Olivia wordt bijna drie. Ik wil haar vooral het sociale en warme aspect van de Spaanse cultuur meegeven. Spanje is een katholiek land vol feesten, zoals La Feria in Málaga en Sevilla. Ik zou haar hier graag mee naartoe nemen, zodat ze deze feesten zelf kan zien en beleven.

Net zo belangrijk vind ik de Spaanse saamhorigheid. Nederland voelt letterlijk gericht op de eengezinswoning: opvoeden doe je binnenshuis, met je eigen gezin. Ik wil Olivia juist laten zien dat we door samenwerking veel meer bereiken.

Tegengestelde belangen

Thuis is het soms lastig om te navigeren tussen beide culturen. Mijn Nederlandse partner houdt van structuur, terwijl ik waarde hecht aan go with the flow. We zijn ervan overtuigd dat een balans tussen beide culturen juist perfect zou zijn: niet té veel structuur, maar ook niet té los.

Ook communiceren we verschillend. Ik ben uitbundig en sociaal, mijn partner doet alles liever op afspraak. Soms merk ik dat ik mensen te snel spontaan uitnodig. Zo gingen we ooit op vakantie met mensen die we nauwelijks kenden, maar die later goede vrienden werden. Hij vond dat in eerste instantie heel gek.

Tegelijkertijd is de Spaanse opvoeding op sommige vlakken strenger. ‘Nee’ is ‘nee’ en er is weinig ruimte voor overleg. Mijn vader zal nooit vragen: ‘Hoe voel je je daarbij?’ of ‘Denk je dat dit handig is?’ Hij kijkt dan ook kritisch naar bepaalde, meer Nederlandse, inbrengen in de opvoeding die wij gebruiken, zoals de populaire gentle parenting-aanpak.

Tweetalig opvoeden

Een ander struikelblok is taal. We voeden Olivia bewust tweetalig op: ze spreekt Nederlands met haar vader en Spaans met mij. Toch merk ik dat ik buitenshuis vaak automatisch omschakel naar Nederlands. Ik vind het soms lastig om Spaans te spreken waar anderen ons niet verstaan. Daardoor loopt ze iets achter in haar Spaans.

Vervelende ervaringen helpen daarbij niet. Een moeder in een speeltuin zei eens tegen haar kindje: ‘Je mag niet met haar spelen, want ze spreekt geen Nederlands.’ Olivia kwam meteen naar me toe en zei: ‘Maar mama, ik spreek wél Nederlands.’ Ik vind het zó verdrietig dat ze dit al zo jong meemaakt. Het verhoogt de drempel om Spaans te spreken nóg meer.

Blond poppetje met Spaans karakter

Het is juist heel mooi en waardevol dat ze deze wereldtaal op jonge leeftijd al meekrijgt. En hoewel ze eruitziet als een blond poppetje, heeft ze een mooi en intens Spaans karakter. Ze mag trots zijn op het feit dat ze deels Spaans is.

Ik hoop dat ze in beide culturen alles vindt wat ze nodig heeft. Dat ze het sociale van de Spaanse kant meeneemt en tegelijkertijd genoeg leert van de Nederlandse punctualiteit. Dat is tenslotte óók belangrijk, zodat ze niet overal te laat komt.”

Favoriete speelgoed van de redactie

Onze redactie is altijd op zoek naar speelgoed dat meer doet dan alleen vermaken. Wij selecteren speelgoed dat niet alleen kwalitatief en duurzaam is, maar ook bijdraagt aan de ontwikkeling en aansluit bij de principes van Montessori.

Stapelstein

Redacteur Vera: “Die kleurrijke stapelstenen kun je gebruiken om het evenwicht van je kind te trainen, ze kunnen erop zitten/tollen of ze kunnen ze op kleur sorteren.”

Magneettegels

Redacteur Lisette: “Mijn twee jongens (6 en 3) bouwen er de meest fantasierijke creaties mee, van kastelen tot metershoge knikkerbanen en autogarages. En dat maakt het, tussen alle dino’s door, misschien wel het leukste speelgoed in huis.”

Kapla

Kapla

Hoofdredacteur Sofie: “Simpeler kan het niet: blankhouten latjes, Mijn kinderen (4 en 6) zijn er gek op en maken er de mooiste bouwwerken van. Van hekjes voor de boerderij tot de Eiffeltoren. En het stimuleert ook nog hun creativiteit en bouwkundig inzicht.

Houten regenboog

Redacteur Amarins: “Mijn zoon (2) gebruikt de bogen voor van alles: als brug, tunnel, huisje voor poppetjes of zelfs als wieg voor zijn knuffels. Het nodigt uit tot vrij spel en hij oefent er ongemerkt zijn motoriek, ruimtelijk inzicht en creativiteit mee.”

Lichtgewicht fiets

Redacteur Sofie:“Op deze lichtgewicht kinderfiets hebben mijn beide kinderen heel snel leren fietsen.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Ruth Smeets
Geschreven door Ruth Smeets

Ruth Smeets is freelance journalist met een voorliefde voor verhalen over gezond eten en mentale gezondheid. Ze schrijft onder meer over over voedingstrends en het ontwikkelen van een positieve relatie met eten. Voor J/M Ouders maakt ze de rubriek ‘Het eetdagboek van…’, waarin ze ouders bevraagt over eetgewoontes en tafelrituelen. Ruth woont in Frankrijk, waar ze haar dagen vult met schrijven, wandelen en (hoe kan het ook anders?) koken en bakken voor geliefden, het liefst tot het hele huis ruikt naar zelfgebakken bananenbrood of een zacht pruttelende stoof.

Ieder weekend het beste van J/M Ouders in je mailbox 👪

Start je weekend goed met onze mooiste verhalen.