Sammy (15): ‘Ik moet de helft van mijn geld van mijn bijbaan aan mijn moeder geven’
Voor veel tieners is een bijbaan iets om trots op te zijn: je eigen geld verdienen, een beetje vrijheid voelen. Voor Sammy (15) is dat niet anders, al zit er wel een flinke kanttekening aan haar salarisstrookje. “Vijftig procent is gewoon weg.”
In de rubriek Puberverhaal delen pubers eerlijk hun struggles in het leven. Van zorgen thuis tot onzekerheden, vriendschappen en mentale gezondheid, om andere jongeren en ouders meer inzicht te geven
“Ik werk elke donderdagavond tijdens koopavond en op zaterdag bij de bakker in ons dorp. Het is best druk, maar ook gezellig. Ik heb leuke collega’s, we lachen veel en ik vind het eigenlijk helemaal niet erg om te werken. Sterker nog: ik was best trots toen ik mijn eerste salaris kreeg.
De helft van het geld kwijt van bijbaan
Eindelijk mijn eigen geld, maar dat gevoel was eerlijk gezegd vrij snel weg. Aan het einde van de maand moet ik namelijk de helft afstaan aan mijn moeder. Ik krijg mijn loon van mijn bijbaan gestort, kijk er even naar en weet dan al: de helft ben ik kwijt.
Mijn moeder zegt dat het nodig is. Sinds de scheiding hebben we het financieel moeilijker en ze vindt dat ik moet meehelpen en ergens snap ik dat ook wel. Ik zie heus wel dat alles duur is en dat zij hard werkt om alles draaiende te houden. Maar dit voelt niet eerlijk.
Roken
Ik werk best veel voor mijn leeftijd en verdien al niet superveel. En van wat ik verdien, kan ik dus de helft meteen weer inleveren. Wat blijft er dan nog over? Nauwelijks iets. Als vriendinnen het hebben over iets kopen, nieuwe kleding of een keer iets leuks doen, moet ik altijd nadenken. Want ik heb gewoon minder te besteden. Terwijl ik er wel voor werk.
En wat het nog lastiger maakt: ik zie ook waar het geld naartoe gaat. Mijn moeder rook best veel. En elke keer als ik haar weer een pakje sigaretten zie kopen, denk ik: dat koopt ze van mijn geld. Stop daar dan eens mee, denk ik dan. Dat zou al zoveel schelen. Maar dat zeg ik niet. Of nou ja, één keer heb ik er iets van gezegd en toen werd ze meteen boos. Dat ik geen idee heb hoe duur alles is en dat ik blij moet zijn dat ik een dak boven mijn hoofd heb.
Niet ondankbaar
En dat weet ik ook wel. Echt, ik ben niet ondankbaar, maar het voelt gewoon dubbel. Aan de ene kant wil ik helpen, aan de andere kant voelt het alsof ik iets moet inleveren waar ik zelf hard voor werk, terwijl ik daar eigenlijk nog te jong voor ben.
Soms denk ik: waarom heb ik dan überhaupt een bijbaan? Als ik er zelf zo weinig van overhoud? En toch blijf ik gaan. Omdat ik het werk leuk vind, omdat ik mijn collega’s leuk vind en omdat ik ergens ook wel snap dat het thuis niet vanzelf gaat, maar leuk is het niet. En eerlijk? Dat voelt het ook niet.”
* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2025%2F08%2FWhatsApp-Image-2025-08-17-at-15.29.56.jpeg)