Francis Bak-van Leeuwen Gezin 1 mei 2026bijgewerkt: 8 jun 2026, 15:55

Leestijd: 4 minuten

Expert over emigreren met kinderen: waarom enthousiasme en weerstand vaak iets heel anders betekenen

Als één kind er zin in heeft en het andere twijfelt. Wat je vóór vertrek vaak verkeerd leest bij emigreren met kinderen. Voor vertrek zoeken ouders signalen. Is dit een goed idee? Gaat het lukken voor de kinderen? Kunnen ze dit aan?

Dus wordt er gekeken naar gedrag. Een kind dat enthousiast is over emigreren. Dat mee wil. Dat praat over het nieuwe huis, het zwembad, de zon. En een kind dat stilvalt. Dat zegt dat het niet wil emigreren. Dat blijft hangen in wat er achterblijft.

Voor veel ouders voelt dat duidelijk. De één heeft er zin in en de ander vindt het spannend. Zo simpel is het zelden. Ouders zoeken in deze fase naar houvast. Niet alleen in praktische dingen, maar ook in hoe hun kinderen reageren. Als één kind enthousiast is, voelt dat als bevestiging. Zie je wel, het komt goed. Als een ander kind weerstand laat zien, voelt dat als iets wat opgelost moet worden. Niet omdat ouders dat willen, maar omdat twijfel moeilijk te verdragen is, wanneer een besluit over emigreren al genomen is.

Het verhaal van Emma (9)

Emma praat overal over. Over haar nieuwe kamer. Over hoe ze straks elke dag buiten kan spelen. Over hoe leuk het wordt. Ze stelt geen kritische vragen. Twijfelt niet. Gaat volledig mee in het plan van haar ouders. Voor haar ouders voelt dat als opluchting. Zie je wel, zij heeft er zin in.

Wat minder zichtbaar is: Hoe snel Emma aanvoelt wat haar ouders hopen. Hoe vanzelfsprekend ze meegaat in dat enthousiasme. Soms hoor je het in kleine zinnen. “Het wordt vast leuk”, “We kunnen altijd weer terug, toch?” Zinnen die geruststellen. Niet alleen voor haarzelf, maar ook voor haar ouders. Ze beweegt vooruit. Neemt weinig ruimte voor twijfel. Niet omdat die er niet is, maar omdat ze kiest voor beweging.

Het verhaal van Daan (11)

Daan reageert anders. Hij zegt dat hij niet wil. Dat hij zijn vrienden gaat missen. Dat hij het stom vindt. Hij stelt vragen waar zijn ouders niet altijd een antwoord op hebben. Waarom moeten we weg? Wanneer komen we terug? Wat als het niet leuk is?

Voor zijn ouders voelt dat zwaar. Alsof hij het tegenhoudt. Alsof hij degene is die het moeilijk maakt. Wat Daan doet, is iets anders. Hij houdt vast aan wat er is. Aan wat hij kent. Aan wat nog niet afgerond is. Hij stelt vragen die niet direct opgelost kunnen worden. Juist daardoor blijven ze hangen. Niet omdat hij niet mee kan, maar omdat hij voelt wat er op het spel staat.

Wat er onder de oppervlakte speelt

Wat vóór vertrek vaak gebeurt, is dat ouders gedrag gaan wegen. Wie doet het goed? Wie maakt het moeilijk? Kinderen reageren niet in losse lijnen. Ze stemmen af. Op wat er gezegd wordt, maar ook op wat er niet gezegd wordt. Op verwachtingen die voelbaar zijn. Op spanning die soms onder de oppervlakte ligt. Daarin nemen ze, zonder overleg, verschillende posities in. De één beweegt vooruit. De ander houdt vast. Het ene kind draagt het enthousiasme. De ander het gemis. Niet verdeeld in goed of fout. Verdeeld in functie. Een manier waarop een gezin, vaak onbewust, probeert in balans te blijven, terwijl alles in beweging komt.

Waarom geen enkel kind ‘het probleem’ is

Het kind dat er zin in heeft, is niet per definitie “oké”. Het kind dat niet wil, is niet per definitie “het probleem”. Vaak laat het ene kind zien, wat nodig is om de stap te kunnen zetten. En het andere kind wat nog niet meegenomen is. Waar de één vooruit beweegt, wijst de ander terug. Niet om tegen te werken, maar om compleet te blijven.

De vraag die ouders zelden stellen

Voor vertrek wil je zekerheid. Tekenen dat het goed komt. Dat de keuze klopt, maar kinderen geven zelden zekerheid. Ze laten iets anders zien. De ene kant van de beweging en de andere kant. Misschien zit de vraag dus niet in “gaat het goed of niet?”, maar in: “wat laten mijn kinderen samen zien wat ik nog niet volledig zie?” Niet om het op te lossen. Niet om het gelijk te trekken, maar om het geheel te begrijpen voordat je samen verder beweegt.

Verbonden expert

Francis Bak

Expert in de impact van grote verandering op kinderen

• Francis Bak ziet nieuwe trend: steeds meer ouders willen emigreren vanwege hun kind
• Expert over emigreren met kinderen: waarom enthousiasme en weerstand vaak iets heel anders betekenen
• Expert over emigreren met kinderen: waarom enthousiasme en weerstand vaak iets heel anders betekenen

Geschreven door Francis Bak-van Leeuwen

Francis is trauma- en gedragstherapeut, expert in de impact van grote verandering op kinderen, ontwikkelaar van De Heldenreis Methode en auteur van boeken over kinderen en grote veranderingen. In haar werk begeleidt zij kinderen en ouders die te maken krijgen met ingrijpende veranderingen zoals emigratie, verhuizing, verlies, schoolwissels, samengesteld gezin of andere gebeurtenissen die het leven van een kind op zijn kop kunnen zetten.