‘Kom nou!’ Mijn zoon rende de berg op, terwijl ik alleen even naar het uitzicht wilde kijken

In het roofvogelpark zijn ook kleine vogels, een konijn, drie wasberen en acht stokstaartjes. Ik pak een banaan uit mijn tas. Binnen een vingerknip springen ze voor me in de houding, in rijen van vier, pootjes omhoog, met grote, verwachtingsvolle ogen.Verbluft kijk ik terug. Wat een reactievermogen. Mijn zoon, negen, lacht hard.

Boven in het park staan bankjes in de schaduw van de bomen. Een Duits meisje in korte spijkerbroek vertelt over de roofvogels: de steenarend, de gier, de valk. We zoeken dekking als de vogels met gespreide vleugels langs onze hoofden scheren.

Tot slot verschijnt een volwassen uil met zachte ogen op de arm van een krachtige vrouw. De vrouw toont hem aan het publiek. Zoon mag hem op zijn kop kroelen. De uil spert zijn snavel; diep in zijn keel beweegt een smal tongetje. Hij knippert hevig met zijn ogen. We wandelen terug en verlaten het park.

Na het park begint de klim tussen de wijnranken. Zoon zegt dat hij het zwaar vindt, maar huppelt daarna vrolijk omhoog. Ik volg zwoegend, probeer in een ritme te komen. Na de trap negeert hij de route en dribbelt recht omhoog tussen de ranken. Ik houd het gebaande pad aan, in trage slingerbewegingen.

“Dit is korter,” roept hij boven. Ik stop, kijk naar hem, dan achterom. Och, wat mooi. “Kom nou!” roept hij. Hij gunt me geen blik op het dal, geen moment om te voelen hoe steil het is, hoe snel mijn hart slaat, hoe schitterend het uitzicht is.

“Mijn nek voelt als een zwembad,” zegt hij als ik hem nader. Het is vierendertig graden. Mijn haar plakt op mijn voorhoofd, het bloed suist in mijn oren. Ik blijf staan en kijk naar de rivier beneden.

Eindelijk ben ik er. De laatste trapjes langs de kabelbaan zijn dodelijk. Zoon vliegt op me af. “Mag ik twee euro voor de rodelbaan?” Enthousiast springt hij op en neer.

“Even hoor,” hijg ik, en zak neer in de schaduw van een boom. Voor de derde keer schiet hij voorbij, rustige blik, haar in de wind. Terwijl ik nog bijkom van de klim, is hij alweer toe aan de volgende ronde.

Jouw column op een grote landelijke website? J/M Ouders geeft je die kans! Stuur hier je column in.